وقتی بعضی‌ها می‌روند

آن‌هایی که می‌مانند، فقط زنده نمی‌مانند…

بارِ حافظه را هم به دوش می‌کشند.

در «نقطه‌ی دهم» وارد ذهنِ کسی می‌شویم

که از یک خیابانِ خون‌گرفته برگشته،

اما مطمئن نیست واقعاً برگشته باشد.

این اپیزود درباره‌ی همان لحظه‌ی سنگین است:

شرمِ زنده ماندن،

خستگیِ بعد از شوک،

و نقطه‌ای که غم آرام‌آرام

جایش را به چیزی سردتر و خطرناک‌تر می‌دهد…

اینجا سوگواری متوقف می‌شود.

و ایستادن،

شکل تازه‌ای از جنگیدن می‌شود.

🎧 با هدفون گوش کنید برای تجربه‌ی کامل فضاسازی صوتی.

هشدار:کامل گوش کنید وگرنه در سیاهی گم و معلق میشوید!