Preek in de avonddienst op 30 december 2018 in de Hervormde Kerk van Westbroek.

Waar kom je vandaan en waarheen ga je? Dat is de vraag van de Engel des Heeren als Hij Hagar ontdekt, op de vlucht geslagen voor Saraï, onderweg terug naar Egypte.

Het is ook een vraag die wij ons mogen stellen: bewegen we ons weg van de lichtkring van Gods belofte en zegen? Zoals Hagar deed toen het leven te moeilijk werd? Of zijn we juist vastberaden weggegaan uit Egypte, hebben we definitief gebroken met dat verleden van dood en slavernij? Nemen we ook afstand van alles wat er in het oude jaar is misgegaan en hebben we het voornemen de Heere God te dienen en de Heilige Geest Zijn werk in ons te laten doen? Dat zou een waarachtig Christelijk voornemen zijn op de valreep van het Nieuwe Jaar. 

We zijn maar al te vaak in de situatie van Hagar: vluchtende van voor het aangezicht van Saraï, d.w.z. wegvluchtend van Gods aangezicht. Maar gelukkig ziet God ons aan en komt Hij te hulp. Gewoon door deze vraag in ons hart te leggen. Waarheen gaan we? Als die vraag komt weten we weer dat Hij ons ziet, en weet wie we zijn. Zijn opdracht is Gods zegen te zoeken, maar niet buiten de moeilijkheden van het leven, maar juist in die moeilijkheden. Gods hand leren zien waar het alles mis lijkt te gaan, Gods liefde leren zien in wat ons klein houdt en onze arrogantie en ons streven naar onafhankelijkheid tegenwerkt. Wat de Catechismus noemt: het afsterven van de oude mens. Dan wordt God voor ons in het nieuwe jaar de Roï, d.w.z. Hij die mij ziet. Dan krijgen we deel aan de macht van de opstanding, die in ons vreugde en gehoorzaamheid brengt. Moge ons leven dan een teken zijn voor de Levende die mij ziet!