Κάποιοι ρόλοι του Robert Duvall αναγνωρίζονται από την όψη. Χαρακτηριστικοί, έντονοι, βαθιοί, ακριβώς όπως οι ερμηνείες του. Ο συγκρατημένος αντιστάρ του αμερικανικού σινεμά μας τους αφήνει για να μάθουμε από αυτούς όσα δεν μας έδειξε ο ίδιος.

Ο Villaneuve σε μια από τις κάμποσες περιγραφές του για την ταινία αυτή, είχε πει ότι γινόμαστε τέρατα προσπαθώντας να πολεμήσουμε άλλα τέρατα. Όσο φριχτή κι αν ακούγεται αυτή η φράση σαν συνειδητοποίηση, το Sicario θα είναι για πάντα εκείνη η ταινία του που θα με τραβάει περισσότερο.

Παίρνοντας από τα δικά του λόγια, το σινεμά του Bela Tarr ήθελε να μας κάνει πιο δυνατούς, ακόμα κι αν σε ξεγελάει εκ πρώτης όψεως. Ο πιο σκοτεινός σκηνοθέτης της Ευρώπης έφυγε από τη ζωή, αλλά μας αφήνει πίσω την αλήθεια, που τόσο εκτιμούσε.

Μια από εκείνες τις εξαιρετικές ταινίες που ανά τα χρόνια πολύ πιθανόν να περάσουν απαρατήρητες, είναι το Rango. Από τον μετρ της ευφάνταστης δράσης, Gore Verbinski, ένα αριστούργημα του οποίου οι ρίζες φτάνουν στο υπαρξιακό. Όσκαρ καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων και ένα παράσημο για την εκσυγχρόνιση εκείνου του είδους που το έχει περισσότερο ανάγκη. 

Αν θεωρήσουμε την εποχή των βραβείων κάτι σαν την μέρα που παίρναμε βαθμούς στο σχολείο, το The Apprentice αδικήθηκε. Άξιζε περισσότερα απ' όσα τελικά πήρε. Δεν είναι η τέλεια ταινία, αλλά είχε ορισμένα τέλεια στοιχεία και πέτυχε κάθε σκοπό της. 

Η επανάληψη, σαν μήτηρ πάσης μαθήσεως, είναι ο δρόμος για να μάθει κανείς και το γούστο του. Το πότε κάτι του μοιάζει διαφορετικό απ' ότι το θυμόταν, αν έγινε καλύτερο ή χειρότερο με τον καιρό. Εμείς τεστάρουμε τους εαυτούς μας με τις ταινίες του 24.

Ο Rob Reiner έφυγε από τη ζωή και άφησε πίσω του μια σπουδαία καριέρα. Απ' όλη τη δουλειά του όμως ξεχωρίζει το The Princess Bride, το τόσο κλισέ παραμύθι που γίνεται αντι-κλισέ.

Στον κόσμο των σειρών που όλο και μεγαλώνει και γίνεται πιο απαιτητικός, δεν υπάρχει η συνέπεια άλλων εποχών. Πλέον οι σειρές κάνουν διαλλείματα ή παίρνουν περισσότερο χρόνο για να ετοιμάσουν μια σεζόν. Απ' όσες βγήκαν μέσα στην προηγούμενη χρονιά, αυτές είναι οι αγαπημένες μας. 

Μία χρόνια του ύψους και του βάθους. Μια χρονιά αντίδρασης, σάτιρας και κριτικής στα άτομα που κρατούν οποιαδήποτε εξουσία. Αυτές ήταν οι πέντε ταινίες της που ξεχωρίσαμε εμείς.

Κάποια στιγμή το πρόγραμμα της τηλεόρασης θα μπουχτίσει από τις επαναλήψεις των ίδιων ταινιών και θα στραφεί σε άλλες. Κι ενώ αυτές οι άλλες δεν θα έχουν άμεση αναφορά στα Χριστούγεννα, θα έχουν κάμποσα από εκείνα τα στοιχεία που θεωρούνται χαρακτηριστικά. Μια εξ αυτών των ταινιών θα είναι το The Grand Budapest Hotel.