เสน่ห์ของ “ถกเขมร” อยู่ที่เกร็ดเล็กประเด็นน้อยที่เป็น “มุขตลก” และบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่ทำให้เราได้เข้าใจสภาพสังคมเขมรในยุคที่ยังเป็น “เมืองขึ้น”ฝรั่งเศส

.

ทว่าสาระสำคัญอีกประการหนึ่งของ “ถกเขมร” ยังอยู่ที่มุมมองทางโบราณคดีของ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ซึ่งถึงแม้ท่านจะปวารณาตัวไว้ในเบื้องต้นว่า มิได้ไปนครวัดเพื่อ...ศึกษาวัฒนธรรมหรือโบราณคดีจากประเทศเขมร...  แต่แท้ที่จริงแล้ว ท่านมีมุมมองทางโบราณคดีที่น่าสนใจ มีเหตุผลที่น่าฟังในการจะคัดค้านหรือเห็นด้วยกับข้อสันนิษฐานทางโบราณคดี  ที่สำคัญคือท่านยังถ่ายทอดเรื่องราวทางโบราณคดีที่ยุ่งยากซับซ้อน  ออกมาเป็นงานเขียนที่นุ่มเนียน ลุ่มลึกและสละสลวย แม้ว่าอาจสอดแทรกทัศนะส่วนตัวในเชิงลบออกมาบ้างก็ตาม

.

ขอขอบคุณ ผู้สนับสนุนร่วม กองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ที่เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางครั้งนี้