มนุษย์ก็เช่นกันเพราะความอกตัญญูจึงพากันลำบากทุกข์ยากกันทั่วไป ได้เคยอาศัยธรรมชาติ เคยอาศัยแม่น้ำลำคลองเป็นที่สัญจรไปมาอย่างสะดวกก็ถมทิ้งเสียบ้าง ทำให้เล็กแคบลงเสีย เคยได้อาบได้ดื่มกิน ก็ทิ้งขยะทิ้งของสกปรกลงไปจนเน่าเสียดื่มกินใช้อไม่ได้บ้าง มีต้นไม้มีภูเขาสำหรับพักผ่อนหย่อนใจ เป็นต้นน้ำลำธาร ทำให้ฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล ก็คิดพาลตัดก็โค่นลงเสียจนหมด ทำให้ต้นน้ำลำธารแห้งขอดไร้ธาราและฝนฟ้าผิดฤดูกาล

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀