در تحولات اجتماعی ایران معاصر، شکل­گیری و پویش طبقه متوسط محور بسیاری از تحولات گفتمانی قدرت بوده است. در دوره حاضر، روند برآمدن طبقه متوسط از نظام بازرگانی جدید (در پایان دوره قاجار) و توسعه آن در نظام دیوان­سالاری (دوران پهلوی) و کشمکش­های طبقاتی به ویژه میان طبقه متوسط قدیم و جدید (در سال­های پس از انقلاب) به عنوان خط سیر تحولات اجتماعی هنر دنبال خواهد شد؛ کشمکش میان سلائق طبقه متوسط قدیم/ جدید به صورت منازعه سنتی/ مدرن، مذهبی/ سکولار، نسل قبل/ نسل نو، محافظه­کار/ اصلاح­طلب، مردانه/ زنانه و دیگر دو قطبی­ها در دوره­های مختلف اجتماعی مرور خواهد شد؛ همچنین بیان خواهد شد که چگونه گرایش‌های طبقاتی مسلط، در روند تثبیت قدرت خود، با تاسیس نهادهای مولد و بازتولیدکننده (مانند مراکز آموزشی، نهادهای دولتی و مصوبات قانونی که احکام مرتبط با هنر را تجویز می­کنند) جریان­های هنر را شکل می­دهند. نهادهای بازتولیدکننده گفتمان با تاسیس جشنواره­ها، اعطای جایزه­ها و القاب، اسطوره­ای از هنر مطلوب، مشروع و بهنجار ارائه می­دهند و با نظام حمایتی خود روند آفرینش­های هنری و تاریخ هنر ایران را جهت می­دهند. در دوره حاضر با رویکرد جامعه­شناسانه تحولات نقاشی ایران معاصر دنبال خواهد شد.