Θυμάμαι τη μέρα που βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων σαν να ήταν χτες. Το άγχος καθώς διέσχιζα εκείνο το διάδρομο του σχολείου που βλέπω ακόμα στα όνειρα μου. Τα σφιγμένα καλημέρα που καλυπτόντουσαν από το δυνατό καρδιοχτύπι. Η αγωνία που δε με άφηνε να δω καθαρά, ενώ έψαχνα το όνομα μου στις μακριές λίστες. Τι κάνεις όταν αποτυγχάνεις; Και πώς αντιμετωπίζεις την αποτυχία όταν πρέπει να ανταποκριθείς στις υψηλές προσδοκίες των γύρω σου;