هفتمین داستان فصل اول «بُنا»

کنار رود یامونا، بنایی از مرمر سفید ایستاده که بیشتر از آن‌که مقبره باشد، یک اعتراف عاشقانه است. تاج محل نه برای پیروزی ساخته شد، نه برای قدرت؛ برای فقدان ساخته شد—برای زنی که رفت و مردی که نتوانست فراموش کند.

در این اپیزود، به دل هندِ مغولی می‌رویم:

به معماری‌ای که با تقارن و نور معنا می‌سازد،

به سیاستی که پشت زیبایی پنهان شده،

و به این پرسش که آیا می‌شود عشق را به سنگ تبدیل کرد؟

تاج محل قصه‌ی جاودانگی است؛ جایی که مرگ، زبان زیبایی پیدا می‌کند.