Το πρόβλημα στο οποίο βρίσκεται όλη η κοινωνία, άρα, το number one, κοινωνικό πρόβλημα είναι μια αδυναμία συγκέντρωσης, ο παρορμητισμός του από δω κι από κει, εκείνο και τ' άλλο. Οι περισσότεροι άνθρωποι βιάζονται να δουν αποτελέσματα, τρέχουν από δω κι από κει και συσσωρευουν γνώσεις, εμπειρίες, σαν τίτλους και παράσημα, πράγμα που αποδεικνύει πως δεν έχει βρεθεί ο πυρήνας. Δεν υπάρχει κέντρο. Ο πυρήνας είναι αυτό που μιλάει όταν βρεθείς σε αδιέξοδο. Εάν δεν βρεθείς σε αδιέξοδο, ή εάν θα σταματήσεις να γυρνάς εδώ κι εκεί, και τα τσιμπολογήματα πως να φανεί το θηρίο που σε κυβερνά; για να το αντιμετωπίσεις; Όπου και να σαι ό,τι και αν κάνεις πάντα πεινασμένος και διψασμένος θα σαι.

Οφείλεται στο ότι οι άνθρωποι δεν ολοκληρώνουν ένα πράγμα μέσα στη ζωή που τα φέρνει όλα όταν κάνεις ένα, οτιδήποτε με συνέπεια και αφοσίωση. Βέβαια η ζωή έχει χιούμορ αλλά είναι και αδυσώπητη. Και δεν σου φέρνει τους λογαριασμούς αμέσως. Τους μαζεύει, σε δεσμεύει και τους εμφανίζει μετά τα 45. Ή στα 50. Γιαυτό κοιτά γύρω σου τους μετά τα 45. Δες και ερεύνησέ το έξυπνα. Και θα καταλάβεις.