این درسگفتار، به عنوان سومین ترم از دورۀ انتقادی تاریخ فلسفۀ غرب، با عنوان "خاستگاه ‌های عقل مدرن"، به ترسیم طرح مختصری از چگونگی شکل‌گیری عقل مدرن و ردیابی خاستگاه‌های یونانی، رومی و مسیحی آن پرداخته است. این دوره، پس از اشاره به فلسفه‌ های هلنیستی (رواقیان، اپیکوریان و کلبیان) و رومی (به ویژه نوافلاطونیان)، طرحی اجمالی از فلسفۀ مسیحی در قرون وسطی و شرایط فکری و فرهنگی دوران رنسانس ترسیم می‌کند تا در نهایت، با تمرکز بر اندیشه ‌های فرانسیس بیکن در نیمه اول قرن هفدهم، به نخستین بارقه‌های فلسفه مدرن نظری بیافکند.