တစ်နေ့မှ မေ့မရသူလေးသို့

___________________ ပိုင်စိုးဝေ

လူတစ်ယောက်မှာ

သူ့အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု

ရှိသင့်တယ်မဟုတ်လား။

အရာရာဟာ

မြေကြီးပေါ်တုတ်ချောင်းနဲ့ ရေးခြစ်ထားသလို

ဖြစ်လွယ် ပျက်လွယ်တွေချည်းပါပဲကွယ်။

မင်းတစ်ဘဝလုံး ကြေကွဲကျန်ရစ်ရအောင်ဆိုပြီး

ငါ့ကိုယ်ငါလည်း အဆုံးမစီရင်ရဲ

ဒါဆို

သေနတ်ပြောင်းထဲ ချောင်းကြည့်ရင်း

ခလုပ်နှိပ်မိတဲ့လူတစ်ယောက်လို့

လူတွေ ပြက်ရယ်ပြု ကျန်ရစ်ကြမှာပေါ့

ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးကို ငါလုပ်မပြီးသေးသမျှ

ဘယ်အရာပေါ်မှာမှ

ငါ့ကိုယ်ငါ မပုံခဲ့နိုင်ဘူး။

ငှက်တစ်ကောင်ဟာ

ကောင်းကင်တစ်ခုတည်းမှာ နှစ်ခါပျံသန်းနိုင်ဖို့

နေမင်းကြီးကို တစ်ကြိမ်ပတ်ရတယ်။

တစ်နေ့မှ မေ့မရသူလေးရေ

သည်တစ်ညနေခင်းလေးပဲဖြစ်ဖြစ်

အကောင်းအတိုင်း ထင်ကျန်ရစ်ဖို့

တောင့်ခံထားရသူပါ။

ငါက ဂျူးလိယက်ဆီဆာလိုပဲ

ကိုယ့်ရန်သူတွေရဲ့ စာရင်းကို မှတ်မထားတတ်ဘူး။

ကိုယ်နာမည်ဘယ်သူတုန်းရယ်လို့

ကိုယ့်ဟာကိုယ် ပြန်မေးရတဲ့ အခါမျိုးတွေမှာတော့

သေနတ်ပြောင်းထဲ ချောင်းကြည့်မိပြန်ရဲ့။

မင်းဖို့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပေါ့ကွယ်။ ။

ပိုင်စိုးဝေ

ကလျာမဂ္ဂဇင်း

ဒီဇင်ဘာ၊ ၁၉၉၇