przedstawienie się zawsze wydawało mi się awykonalne, bo przecież jak ja mam w docelowo krótki i ogólny sposób powiedzieć coś o sobie, jak wewnętrznie jest we mnie tak - nadto - zbyt wiele i w ogóle przecież chyba nie da się tego zdzierżyć. w tym odcinku dzielę się moim [kiedyś] kompleksem i opowiadam o tym, że udało mi się przedstawić, że jednak mogę być tym wszystkim co mogę sobie wyobrazić, że robię rzeczy po swojemu, a zamiast tego przesytu dostrzegam po prostu siebie i to, co chcę wysyłać dalej w świat.

dziękuję że jesteś

mam nadzieję że masz się dobrze