El pasado 4 de octubre se presentaba en el Congreso de los Diputados español una Proposición de Ley que, de prosperar, equiparará el antisionismo al antisemitismo; o lo que es lo mismo; considerará como antisemitismo cualquier crítica a las políticas genocidas de Israel o cualquier llamamiento al boicot contra el régimen de apartheid. La propuesta, presentada por PP y VOX ha contado con el apoyo parlamentario del PSOE, y si saliera adelante, sentaría las bases para la criminalización del movimiento solidario con Palestina en el estado español. Para analizar esta iniciativa parlamentaria contamos en los micrófonos de Uhintifada con la colaboración de Santiago Gonzalez Vallejo, economista y miembro del Comité de Solidaridad con la Causa Árabe.
Gonzalez explica en su intervención el contenido de esta propuesta de ley. Aclara que en este texto se aplica la definición de antisemitismo promovida por la Alianza Internacional para el Recuerdo del Holocausto (IHRA) que incluye entre sus ejemplos las críticas al sionismo y las actividades políticas que contravengan los intereses de estado de Israel. Sugiere como definición alternativa la promovida por la Declaración de Jerusalem, más ajustada a la lógica. Considera que el movimiento de BDS (Boicot, Desinversiones y Sanciones contra el Apartheid israelí) debería quedar al margen de esta definición porque no va dirigido contra personas por su condición religiosa o étnica sino contra los representantes institucionales del régimen de apartheid. Desentraña qué intereses se esconden detrás de la IHRA. Nos da cuenta de la situación en otros países como EEUU o Francia donde hay en vigor legislaciones que criminalizan el llamamiento al boicot a Israel, y aclara que el Tribunal de Estrasburgo ha dictaminado que son legítimas las críticas a Israel y al sionismo, desligándolas del antisemitismo. Considera que por flojera ideológica o ignorancia algunos partidos han aprobado la toma en consideración de este Proyecto de Ley, pero que eso no quiere decir que su aprobación sea definitiva, o no al menos con su redacción inicial.
Por otro lado, nos habla de la presentación de una pregunta parlamentaria en el Parlamento Vasco sobre la ampliación del capital público del Gobierno Vasco en la compañía ferroviaria CAF coincidiendo con su participación en el proyecto de tranvía de Jerusalem, contrario al derecho internacional. Considera que el Gobierno Vasco está cometiendo un error político y jurídico en su argumentación para justificar su participación accionarial en CAF; porque el Derecho Internacional, a diferencia de al sector privado, si que compromete a las instituciones públicas.
Iragan urriaren 4an Espainiako Diputatuen Kongresuan antisionismoa antisemitismoarekin parekatzen duen Lege Proposamena aurkeztu zen. Aurrera aterako balitz, legeak antisemitismotzat hartuko lituzke Israelgo politika genoziden aurkako edozein kritika, edo apartheid erregimenaren aurkako edozein boikot dei. Proposamena PP eta VOX alderdiek aurkeztu zuten eta PSOEren sostengu parlamentarioa ere izan zuen, eta gauzatuko balitz, Palestinarekiko elkartasun mugimendua kriminalizatzeko oinarriak ezarriko lituzke espainiar estatuan. Ekimen parlamentario hau aztertzeko Santiago Gonzalez Vallejo izan dugu gonbidatuta Uhintifadako mikrofonootan. Gonzalez Vallejo ekonomilaria da eta Comite de Solidaridad con la Causa Arabe erakundeko kidea.
Bere jardunean azaldu du lege proposamen horren edukia. Argitu du proposamenaren testuan Holokaustoaren Oroimenerako Nazioarteko Itunak (IHRA) bultzatutako antisemitismoaren definizioa hartzen dela ontzat, eta definizio horrek sartzen dituela adibideen artean sionismoaren aurkako kritikak eta Israelgo estatuaren interesen aurkako jarduera politikoak. Proposatu du definizio alternatiboa izan litekeela Jerusalemeko Adierazpenak sustatu zuena, logikari lotuagoa delako. Adierazi du BDZ mugimendua (Israelgo apartheidaren aurkako Boikot, Desinbertsioak eta Zigorrak) definizio horretatik kanpo gelditu beharko litzatekeela, izan ere, mugimendu horrek ez du zuzentzen bere jarduna jatorri erlijioso edo etniko zehatz bateko pertsonen kontra, baizik eta apartheid erregimeneko ordezkari instituzionalen kontra. Bestetik, azaldu du zein diren IHRAren atzean ezkutzatzen diren interesak. Kontatu digu, halaber, zein den egoera beste herrialde batzuetan, besteak beste, AEBetan eta Frantzian, izan ere, bertan indarrean daude Israelen aurkako boikot mugimendua kriminalizatzen duten legediak. Zentzu horretan argitu du Estrasburgoko Auzitegiaren ebazpen batek zilegitzat hartu dituela Israelen eta sionismoaren aurkako kritikak, eta antisemitismoarekiko lotura ukatu duela. Haren esanetan, dela utzikeria ideologikotik dela ezjakintasunagatik, zenbait alderdik onartu egin dute bidea ematea Lege Proposamen honi, baina horrek ez du esan nahi behin betiko onartu denik, eta onartzekotan, onartuko den testua ez da izango hasieran proposatu zena.
Beste aldetik, kontatu digu Eusko Jaurlaritzak CAF trenbide konpainian zuen diru parte-hartze publikoa handitu egin duela, eta igoera hori konpainia nazioarteko legedia urratuz Jerusalemen eraikitzen ari den tranbiaren proiektuarekin bat datorrela, eta horren kontura galdera parlamentario bat aurkeztu dela Eusko Legebiltzarrean. Haren ustez, Eusko Jaurlaritza akats politiko eta juridikoa egiten ari da CAFeko akzioen parte-hartzea justifikatzeko argudiabidean; izan ere; Nazioarteko Zuzenbideak, konpainia pribatuak ez bezala, erakunde publikoak behartu egiten ditu.