மிக்க உயிர்க்கு உயிராய் மேவினோம் -- எக்கண்ணும்

நில்லா இடத்து உயிர்க்கு நில்லாது அறிவு என்று

நல் ஆகமம் ஓதும் நாடு.

நற்றவத்தோர் தாம்காண நாதாந்தத்து அஞ்சு எழுத்தால்

உற்று உருவாய் நின்று ஆடல் உள்ளபடி -- பெற்றிடநான்

விண்ணார் பொழில்வெண்ணெய் மெய்கண்ட நாதனே!

தண்ணார் அருளாலே சாற்று.

எட்டும் இரண்டும் உருவான லிங்கத்தே

நட்டம் புதல்வா நவிலக் கேள் -- சிட்டன்

சிவாயநம எனும் திரு எழுத்து அஞ்சாலே

அவாயம் அற நின்று ஆடுவான்.

ஆடும்படி கேள் நல் அம்பலத்தான் ஐயனே

நாடும் திருவடியிலே நகரம் -- கூடும்

மகரம் உதரம் வளர்தோள் சிகரம்

பகரும்முகம் வாமுடியப் பார்.