தான் மான் இடத்தே தங்கியிடும் -- ஆனந்தம்

மொண்டு அருந்தி நின்று ஆடல் காணும் அருள் மூர்த்தியாக்

கொண்ட திரு அம்பலத்தான் கூத்து

பரை இடமா நின்று மிகு பஞ்சாக்கரத்தால்

உரை உணர்வுக்கு எட்டா ஒருவன் -- வரைமகள்தான்

காணும்படியே கருணை உருக்கொண்டு ஆடல்

பேணு வார்க்கு உண்டோ பிறப்பு.

நாதாந்த நாடகத்தை நன்றாய் அருள்செய்தீர்

ஓதீர் எழுத்து அஞ்சும் உள்ளபடி -- தீது அறவே

அஞ்சு எழுத்து ஈது ஆகில் அழியும் எழுத்து ஆய்விடுமோ

தஞ்ச அருள் குருவே சாற்று.

உற்ற குறி அழியும் ஓதும்கால் பாடைகளில்

சற்றும் பொருள்தான் சலியாது -- மற்றது கேள்

ஈசன் அரூள் ஆவி எழில் ஆர் திரோதமலம்

ஆசு இல் எழுத்து அஞ்சின் அடைவு ஆம்.