Laatst sprak ik een familielid die ik al een tijd niet had gesproken.

Hij vroeg: “Doe je nu helemaal niets meer met mindfulness?”

Als je mij al langer volgt, weet je dat ik vroeger op scholen werkte.

Ik hielp ouders met opvoedstress en kinderen die tegen problemen aanliepen.

Fantastisch werk, maar ik kreeg tijdens het werk ook een essentieel inzicht over mezelf.

Waardoor ik een geheel andere kant op ben gegaan.

Regelmatig zie ik mensen worstelen met het werk waar ze in zitten.

Of de plek waar ze wonen.

Ze lijken eruit gegroeid.

De jas past niet meer.

Maar ze blijven zitten.

Want ja.

Ze kennen de plek, hebben gestudeerd voor het werk of ja, de nieuwe jas is te duur