In deze aflevering sta ik stil bij het niet- weten. Bij fases waarin oude antwoorden niet meer kloppen en nieuwe zich nog niet laten zien. Over de tussenruimte, waarin je niets hoeft op te lossen en niet vooruit hoeft.

Een uitnodiging om het niet- weten niet te zien als falen, maar als plek van rust en mogelijkheid.

Wat als ik vandaag niet hoef te weten wat de volgende stap is?

Deze aflevering is een verdiepende aanvulling op aflevering 5. 

We zijn gewend om gevoelens, twijfel en ongemak zo snel mogelijk te willen begrijpen of oplossen. In deze aflevering nodig ik je uit om even niets te fixen. Om te blijven bij wat er is, zonder oordeel of actie. 

Soms zit de beweging niet in veranderen, maar in toestaan. 

Wat mag er vandaag even zijn, zonder opgelost te worden?

In deze aflevering sta ik stil bij rust. Niet als beloning na hard werken, maar als iets wat er mag zijn, zonder voorwaarden. 

Over het schuldgevoel dat vaak meekijkt als we even stoppen. En over de overtuiging dat rust pas mag als alles af is. 

Een uitnodiging om zachter te zijn voor jezelf en rust niet langer te hoeven verdienen. 

Wat als ik vandaag mag rusten, zonder dat ik daar iets voor hoef te doen?

In deze aflevering neem ik je mee in het thema winteren, geïnspireerd door het boek Winteren van Katherine May.

Over periodes in het leven waarin alles vertraagt, waarin je je misschien moe, leeg of zoekend voelt en waarin niets ‘af’ hoeft.

Winteren nodigt uit om rust niet te zien als iets wat opgelost moet worden, maar als een natuurlijke fase van het leven.

Een aflevering over wachten, terugtrekken en vertrouwen op wat onder de oppervlakte groeit.

In deze aflevering sta ik stil bij energie: wat je voedt en wat je leeg trekt. En hoe eerlijk voelen een eerste stap kan zijn, zonder dat je iets hoeft te veranderen.

In deze aflevering deel ik wat wandelen mij leert over loslaten, vertragen en ruimte maken in je hoofd. Over hoe beweging zonder doel soms precies brengt wat je nodig hebt.