Veiligheidspraat

Veiligheid staat op papier vaak keurig op orde. Maar hoe gaat het met de mensen tussen al die regels?

In deze aflevering van Veiligheidspraat schuift Tanja van Haarst aan. Samen verkennen we wat er gebeurt als je met meer nieuwsgierigheid kijkt, beter luistert en je oordeel even parkeert. Welke verhalen hoor je dan? En wat leer je daarvan over veiligheid?

Een gesprek dat uitnodigt om de veiligheidsbril eens af te zetten en gewoon nieuwsgierig te zijn.

Wat gebeurt er als we AI en veel meer data gaan gebruiken om risico’s te beheersen? Kunnen we straks continu zien of onze veiligheidsbarrières nog werken? Kunnen we een miljoen incident- en near-missmeldingen door AI laten analyseren? En hoeveel mogen we vervolgens vertrouwen op de antwoorden die eruit komen?

Jan Jager praat met Coen van Gulijk over AI, dynamisch risicomanagement, bowties, camerabeelden, de veranderende rol van de veiligheidskundige en het belang van kritisch blijven nadenken.

En zijn advies voor iedereen die morgen iets aan veiligheid wil verbeteren is verrassend eenvoudig: ga tellen.

Iedereen mag het werk stilleggen als het onveilig is. Maar gebeurt dat ook echt?

In deze aflevering van Veiligheidspraat spreek ik met Karen van Vliet over haar onderzoek naar Stop Work Authority. Waarom is het voor medewerkers zo moeilijk om daadwerkelijk in te grijpen? We praten over hiërarchie, groepsdruk, ervaring, tijdsdruk, risicoperceptie en de kloof tussen wat management denkt dat er gebeurt en wat medewerkers op de werkvloer ervaren.

Karen vertelt ook hoe serious games kunnen helpen om het gesprek over veiligheid te oefenen.

Een gesprek over waarom een mooie Stop Work Policy alleen niet genoeg is — en waarom vragen blijven stellen misschien wel belangrijker is dan de rode knop.

Een gesprek met Jakob over het dodelijk ongeval in Warffum in 2005, dat zijn kijk op veiligheid voorgoed veranderde. Hij was destijds net benoemd tot Safety Discipline Lead bij Shell Europe Upstream, en twaalf dagen voor het ongeval had hij de directie nog gewaarschuwd dat hij bang was voor een fatality. We praten over de belangrijkste les uit het onderzoek — dat 75 tot 80% van de gebroken barrières op kantoor lag, niet in het veld — en over het moment dat Jakob zijn eigen naam terugvond onder een van die barrières. Ook gaat het over waarom hij inmiddels kritisch is op het gebruik van de cultuurladder als certificeringsinstrument, over wat hij in twintig jaar als zelfstandig veiligheidskundige in meer dan vijftig organisaties heeft geleerd, en over zijn overtuiging dat veiligheid pas echt landt als je het persoonlijk maakt: niet de statistiek, maar de naam en het gezicht achter het incident.

Een gesprek met Oscar over twintig jaar incidentonderzoek in uiteenlopende industrieën, culturen en landen. Oscar begon niet als veiligheidskundige maar rolde via de IT het vak in, en bleef. We praten over wat goed onderzoek écht maakt — niet de methodiek, maar de mens erachter. Over waarom het startoverleg de kritische succesfactor is, over het verschil tussen draagvlak en eigenaarschap, en over de rode draad die hij in al die jaren terugziet: de papierwinkel klopt, de praktijk niet. En over wat het vraagt om gedrag te begrijpen in plaats van er wat van te vinden — ook je eigen gedrag als onderzoeker.

Een gesprek met Harnold Braam, directeur bij Bilfinger, over wat veiligheid betekent als eindverantwoordelijke voor een grote groep uitvoerende onderhoudsmedewerkers. Hoe voelt deze verantwoordelijkheid, want kun- en moet je doen als leidinggevende en wat is je voorbeeldfunctie hierin en wat betekent de 'stop work authority'. Daarnaast gaat het gesprek ook over wat het met je doet als leidinggevende als het toch mis gaat.