Vorige week schoot ik nog eens in een kramp. Dat gebeurt zo nu en dan. Een kramp in mijn hoofd, volledig meegesleurd in de maalstroom van mijn gedachten. En dat weet ik het al, het is gewoon een kwestie van tijd vooraleer deze negatieve energie mij meesleurt in het donkere bos. En daar zit hij dan, mijn zwarte vriend, ik noem hem twijfel.