Gesproken in het afgelopen half jaar:

Januari ’17: ‘Haal hout en herbouw de tempel (Haggaï). Eerste keer in het Marcuscentrum

Februari: Wat God in ons persoonlijk en als kerk doet door de opgestane Heer Jezus. De Opstanding van Christus maakt het verschil voor ons leven.

April: Waarom zou je lid van een kerk zijn? Het doel van de kerk:

Mei: Van Hemelvaart naar Pinksteren: het grootse plan van God met Zijn schepping

Juni: Het onderscheiden van de tijd; het herkennen van de situatie waarin we ons nu bevinden, zoals bij Israël in de ballingschap. We zijn in de wereld, maar niet van deze wereld (Joh. 17).

Vandaag: In welke verwachting leven wij?

Lukas 24:13-27:

3 Diezelfde dag gingen twee van de leerlingen op weg naar een dorp dat Emmaüs heet en zestig stadie van Jeruzalem verwijderd ligt. 14 Ze spraken met elkaar over alles wat er was voorgevallen. 15 Terwijl ze zo met elkaar in gesprek waren, kwam Jezus zelf naar hen toe en liep met hen mee, 16 maar hun blik werd vertroebeld, zodat ze hem niet herkenden. 17 Hij vroeg hun: ‘Waar loopt u toch over te praten?’ Daarop bleven ze somber gestemd staan. 18 Een van hen, die Kleopas heette, antwoordde: ‘Bent u dan de enige vreemdeling in Jeruzalem die niet weet wat daar deze dagen gebeurd is?’ 19 Jezus vroeg hun: ‘Wat dan?’ Ze antwoordden: ‘Wat er gebeurd is met Jezus uit Nazaret, een machtig profeet in woord en daad in de ogen van God en van het hele volk. 20 Onze hogepriesters en leiders hebben hem ter dood laten veroordelen en laten kruisigen. 21 Wij leefden in de hoop dat hij degene was die Israël zou bevrijden, maar inmiddels is het de derde dag sinds dit alles gebeurd is. 22 Bovendien hebben enkele vrouwen uit ons midden ons in verwarring gebracht. Toen ze vanmorgen vroeg naar het graf gingen, 23 vonden ze zijn lichaam daar niet en ze kwamen zeggen dat er engelen aan hen waren verschenen. De engelen zeiden dat hij leeft. 24 Een paar van ons zijn toen ook naar het graf gegaan en troffen het aan zoals de vrouwen hadden gezegd, maar Jezus zagen ze niet.’ 25 Toen zei hij tegen hen: ‘Hebt u dan zo weinig verstand en bent u zo traag van begrip dat u niet gelooft in alles wat de profeten gezegd hebben? 26 Moest de Messias al dat lijden niet ondergaan om zijn glorie binnen te gaan?’ 27 Daarna verklaarde hij hun wat er in al de Schriften over hem geschreven stond, en hij begon bij Mozes en de Profeten.

Inleiding:

In Spreuken 13:12 staat Een langgerekt hopen maakt het hart ziek…

Iets wat je lange tijd verwacht, maar niet gebeurt, maakt je depressief. Dit zien we in het verhaal van de Emmaüsgangers. Al Jezus’ discipelen verwachtten dat Hij iets nieuws zou gaan doen, maar hun verwachting stierf met Zijn dood. Vandaar dat ze zo somber waren.

Leven in verwachting is iets heel bijzonders: ‘een vervulde begeerte is een boom des levens’, m.a.w. als je ziet gebeuren wat je verwachtte, geeft dat energie, leven.

Ook voor christenen geldt dit: als je niet ziet gebeuren, waarop je hoopte, verflauwt je geloof, je energie etc.

Dat gebeurde o.a. bij Abraham, toen hij tenslotte God voorstelde om daar maar Ismaël tot erfgenaam te maken. Uiteindelijk hadden Sara en hij de hoop opgegeven, want ze waren te oud voor kinderen.

Toch zegt Rom. 14:18-22:

En hij heeft tegen hoop op hoop geloofd, dat hij een vader van vele volken zou worden, volgens hetgeen gezegd was: Zo zal uw nageslacht zijn. 19En zonder te verflauwen in het geloof heeft hij opgemerkt, dat zijn eigen lichaam verstorven was, daar hij ongeveer honderd jaar oud was, en dat Sara’s moederschoot was gestorven; 20maar aan de belofte Gods heeft hij niet getwijfeld door ongeloof, doch hij werd versterkt in zijn geloof en gaf Gode eer, 21in de volle zekerheid, dat Hij bij machte was hetgeen Hij beloofd had