Waarin we aan filebestrijding doen door uitlandigheid, al is dat niet hetzelfde als rondjes achter elkaar aan fietsen. De dikke en de dunne uit een heel ander verleden komen dan de titel van deze aflevering. Marc zoals gezegd even het land uit was. Mishandeling vele vormen kent, maar ambivalentie de boventoon voert. Curacao een nieuwe sneeuwbestemming blijkt te zijn, al dan niet zonder bijdehands Duits. Stiltes ook zonder storm voor blijken te komen en poedersneeuw ook regionaal een dingetje kan zijn. Klassiekers in de sneeuw behoorlijk tegen blijken te vallen, op die obligate Volvo 240 na natuurlijk. Een Nederlandse, uiteraard. Maarrr… Joost de zoutmaffia onderhands per gram blijkt te betalen en elke mogelijke overeenkomst met de eerder vernoemde poedersneeuw puur op toeval blijkt te berusten. Code dieprood niet geldt in landen waar ze vaker dan een keer per drie jaar een centimetertje sneeuw te zien krijgen. Marc ook een vingertje blijkt te hebben en Joost hem daarom aan de drank probeert te krijgen. Afschrijving in plaats van elektronisch binnenkort toch weer gewoon fossiel zou kunnen worden. Boeken beter lezen in de kou niet opweegt tegen de therapeutische werking van deze podcast. Waarbij we het doel voor een keer niet voorbij geschoten zijn. Zelfs een oude Lancia voor Marc al te modern blijkt te zijn, daar waar Joost meteen weet te vertellen uit welke partsbin er hier weer wordt geput. Je na kunt trappen wat je wil, maar vier minder blijft dan vijf. Levertraan en walvisolie niet alleen voor te blijken komen in ouderwetsche jongensboeken. Het niveau van de omega3 onrechtstreeks evenredig blijkt aan het aantal vissenogen dat een auto-ontwerper in zijn carrière durft te gebruiken. Sportschool Fiat’s een heel klein pikkie euh pitje blijken te hebben. We niet meteen willen wijzen naar illegale substanties, maar ook de hier gebruikte poeders meer kwaad aanrichten dan we ooit hadden durven denken. Opgeven dan misschien niet in ons woordenboek staat, maar oplichten dan weer wel. Schijtterende kleuren nog bruiner zijn dan spetterende geuren. We nog geen term hebben voor bacteriële oorlogsvoering die Marc danig van de wijs blijken te brengen. Kuchjes veelzeggender zijn dan ondertitels. Fonetisch schrijven lastiger blijkt dan Spaans spreken in een Amerikaans overheidsgebouw. Nog zo iets. Klepperdeklep Marc eindelijk getuige mocht zijn van het resultaat van de ondeugdelijke gedachte achter het opladen van niet brandstof gevoede automobielen. We niet bang zijn voor korte lontjes, maar wel voor onbenullig vandalisme. Zie je wel, zei de blinde, dat zag ik al van ver aankomen. Kortsluiting en vuurwerk niet zomaar uit te bannen blijken. Niets zuigt als een Erres, maar dan in het Brits. Persoonsverwisselingen moeilijker lijken dan je denkt. Voorbije omstreken geen verspreking hoeft te zijn. Ongewild ingewikkeld uitlezen leidt tot een nieuw soort luisterboeken. Attila zonder bougievonkjes nooit woke genoeg had kunnen zijn om een stabiele rijomgeving te creëren. Biogas niet stabiel genoeg is voor het op druk houden van de rolweerstand van een EV en bandenspanning niet in een Ohmse waarde kan worden uitgedrukt. Plaatjes geen gaatjes vullen wanneer je met je hoofd in de sneeuw zit. Het blijft oppassen. Rupsje nooit genoeg een boekenwurm blijkt te zijn en geen telefoniste. Sleutelzin wel eens de sleutelzin van deze podcast zou kunnen worden. Mochten we ze niet mislegd hebben natuurlijk. Elektrische verwarming eerder zijn opgang deed in de auto-industrie dan je zou denken. Een relais niet per definitie een uitspanning is en vice versa. Het verleden er weer eens diep wordt ingewreven en het wegenzout de wondes nog wat dieper openrijt. Zolang er nog een schim vanover blijft zien wij het nog zitten. Zuignappen minder smart zijn dan Smart zuigt. De route niet altijd een goed geplande reis is. De beste stuurlui aan wal blijven en wij daar wel bij varen. Laten we het niet te persoonlijk maken, de snor is tenslotte allang weer in de mode. Afstand betrekkelijker is dan snelheid en we onbedoeld bij de Spartamet terecht komen. Zamak geen kunststof is en empirisch onderzoek een vermarkting is van fake news avant la lettre. Je met een lampje kunt gaan zoeken, maar de mislukking nabij blijkt. Wintersport natuurlijk ook gewoon op een onderdelenberg kan worden beleefd, waarbij de kleur van des boswachters dienstfiets ondergeschikt is aan een elementaire jagersangst. De gele briefkaart het stressniveau van Joost de hoogte in drijft zonder het internet een blik waardig te gunnen en kriebelhoest het niet goed doet in een opname. Ter plaatse verplaatsen naar de juiste plaats, straal negeren een eerste keus is en elk nadeel zijn voordeel hep. Rieleks. Onbekend maakt onbemind. Net zoals de umwelt zo blijkt. Spijkermatten niet blijken te helpen in het determineren van Joost’s recente geschiedenis. Wisten jullie al dat hij wel eens een Peugeot 205 heeft gehad, trouwens? Al goed dat je het milieu weer gewoon kunt afkopen, zeker nu de Vette Praat Tweetakt Tour er aan zit te komen. De koning van Hispanje minder terminaal wordt geëerd dan men ons ook tijdens de recente olympische spelletjes weer probeerde wijs te maken. Laat ons argeloos in onze gezonde bubbel blijven vertoeven. Amen.