Waarin we soms ingehaald worden door onze eigen fantasie. Met een paar kilometer marge uiteraard, we zijn nou ook weer niet zo pietluttig. Kwestie van calibratie van de naald, als klassiekerverslaafde is het niet best wanneer je teveel trilt. Stellen we meteen even de term ‘oud roest’ ter discussie. Gelukkig is de borrel voorzien van een goeie kop. Halen we de band nog even aan. Krijg je wanneer er zo nu en dan een flinke schroef los zit. Korreltje zout zou niet misstaan in deze. Gaan we fijn de discussie aan over taalgebruik, daar waar we zelf nog niet eens eensgezindheid kunnen veinzen over de juiste benaming van diverse onderdelen, laat staan de uitspraak. Doen we verder niet flauw over. Waar was die korrel zout ook alweer? En dan hebben we het niet eens over schuttingtaal. Kwestie van het juiste partituur en op tijd te stoppen. Stop.