Ruben Block en Gertjan hebben afgesproken in de Kalmthoutse Heide, waar ze zich verwonderen over het buitenaardse landschap en ondertussen de stilte van blatende schapen vergelijken met het geweld van een elektrische gitaar in een Hiwatt versterker. Wanneer de stem in de wandel-app van Ruben roept dat ze ver genoeg hebben gewandeld, zoekt hij een geschikt plekje in het bos om daar op een boomstam in primeur en helemaal akoestisch een nieuw nummer uit de plaat te spelen. "Een briljant idee en co

Voor één keer gaat Gertjan niet wandelen, maar maakt samen met Senne Guns een boottocht op de Leie. "De Krab" is de naam van de motorboot die de twee vrienden op een mooie zomeravond meeneemt langs de Coupure in Gent om uiteindelijk het prachtige stukje Oude Leie op te varen. Daar aangekomen zet Senne de motor even uit om er dobberend onder een ondergaande zon een nieuw nummer te spelen. "Hoe drukker ik het heb, hoe meer inspiratie er komt." (Senne Guns)

Bert Ostyn (Absynthe Minded) neemt Gertjan mee door de streek waar hij woont: Destelbergen. Samen wandelen ze langs de knotwilgen richting het Damvalleimeer, terwijl ze het hebben over de comeback van Absynthe Minded, de klank van de Arabische canun, en hoe je precies een pijlstaart kan herkennen. Aan het einde van de wandeling trekken ze nog even het bos in om daar op een brugje over het water van de Oude Schelde een akoestische live-versie op te nemen van een nieuwe Absynthe Minded track.

Gertjan trekt de grens over met Eefje De Visser. Ze wil hem tonen dat Den Haag een mooi stadje is. Met veel verborgen kanten, een vreemde stoeptegel en een extreem grote fiets. Aan het eind van de wandeling leent Gertjan haar zijn geliefde Gibson gitaar uit voor een prachtige, akoestische live-versie van een nummer dat we heel anders gewend zijn. "Te veel tijd met jezelf doorbrengen is ook niet goed." (Eefje De Visser)

Het is mooi weer die ochtend, dus Stef Kamil Carlens en Gertjan nemen ruim de tijd om langs de Schelde te wandelen en even bij een aantal dingen stil te staan. Hoe fijn zou het bijvoorbeeld niet zijn om als jonge muzikant meteen te kunnen starten met de bagage van zijn oudere versie? Of om wat later als muzikant nog steeds te kunnen spelen met de energie van een kind? Wanneer ze uiteindelijk terug aankomen op het startpunt van de wandeling, fantaseert Stef Kamil over zijn eigen begrafenis.

De eerste Wanderland aflevering die in het midden van de nacht is opgenomen. Dat is namelijk het moment waarop er volgens Birsen Uçar van Hydrogen Sea magische dingen kunnen gebeuren. Ze neemt Gertjan mee door Brussel en legt hem in een wandelend interview uit dat er twee dingen zijn die ze eigenlijk niet zo heel graag doet: wandelen en praten. Wat ze liever doet is zingen.

Twaalf jaar geleden vluchtte Guido Belcanto weg uit Antwerpen om bijna als een kluizenaar in een hut in de bossen van Wechelderzande te gaan wonen. Daar komen nog heel weinig mensen over de vloer, vertelt Guido aan Gertjan, terwijl ze samen door de Kempische natuur wandelen. Wanneer ze op het eind van de wandeling weer bij de hut aankomen, neemt Guido zijn gitaar, die een trouwe fan met eigen handen speciaal voor hem heeft gebouwd.

Wannes Cappelle (Het Zesde Metaal) neemt Gertjan mee door een stad waar hij 13 jaar heeft gewoond: Antwerpen. Hij herinnert zich dat tijdens een wandeling langs de geheime, groene stukjes Antwerpen de volledige tekst van het nummer 'Calais' ontstond in zijn hoofd, en probeert het traject van die wandeling te reconstrueren. Een akoestische live-versie van het nummer aan het einde van de wandeling.

Op zijn solo debuutplaat 'We fucked a flame into being' neemt Maarten Devoldere (Warhaus, Balthazar) afscheid van 2 grote liefdes: een vrouw en een stad. In deze wandeling toont Maarten Gertjan vooral hoe die laatste zijn album heeft beïnvloed: Bruxelles. Vanaf Parking 58 wandelen de twee op een druilerige dag via de Ancienne Belgique richting het Vossenplein en terug, om uiteindelijk terug op het dak van de parking te belanden. Dat blijkt de perfecte locatie te zijn voor een unieke, akoestische

Raymond wandelt samen met Gertjan van zijn appartement in Duinbergen langs de dijk, tot ze even pauze nemen om volgens Raymond "de lekkerste garnaalkroketten op de wereld" te proeven, om vervolgens via de waterlijn terug te kuieren. "Er is weinig dat altijd maar weer waar is." (Raymond van het Groenewoud)