WAT EEN KANS!

Je hebt de wereld van de mensen die beleid bedenken. En je hebt de echte wereld. Hoe verder die werelden uit elkaar liggen, hoe minder effect beleid zal hebben. Dat realiseren ze zich in Venlo maar al te goed, ontdekte Frans.

Je kunt een hoop verzinnen om kansen gelijker te maken, maar niet alles werkt. Erachter komen wat wél werkt, kost tijd en moeite. Limburg loopt daarin voorop, ontdekt Frans Pollux in deze aflevering. Waarin hij ook de 'Warme Overdracht' van dichtbij meemaakt - een dikke knuffel tussen het basis- en het voortgezet onderwijs.

Als je kinderen gelijke kansen wil geven, moet je in ieder geval zorgen dat ze de leerkracht verstaan. Dat ze taal begrijpen. En wie kansen gelijker wil trekken, moet leerlingen met een taalachterstand dus helpen. In Venlo gebeurt dat, zo ontdekt Frans Pollux. Van peuters tot pubers. En zelfs daarna.

De brugfunctionaris is misschien wel het sterkste uithangbord van Gelijke Kansen. Want om te weten wat er bij een leerling speelt, of om hem echt een zetje te kunnen geven, komt de school via de brugfunctionaris bij de leerling thuis. Klinkt dat eng? In aflevering 5 hoor je waarom ouders, scholen én leerlingen enthousiast zijn.

Helpen radijsjes je beter te rekenen? Brengen elke dag bewegen en cultuur snuiven je verder in het leven? In Venlo geloven ze van wel. Met de Rijke Schooldag en de Gezonde Basisschool van de Toekomst worden meetbare resultaten gehaald.

In de peuteropvang komen steeds meer kinderen die nog nooit met andere kinderen gespeeld hebben. Die nog nooit een schaar hebben vastgehouden. Niet weten wat een juf is. Nauwelijks taal kennen. Het is een achterstand waar ze hun leven lang last van kunnen houden. Dus in aflevering 3 kijkt Frans hoe daar in de wijk Hazenkamp wat aan gedaan wordt.

De eerste duizend dagen van een mensenleven zijn cruciaal. Wie iets aan gelijke kansen wil doen, moet dáár beginnen. Zelfs voor de bevalling kan er een zetje gegeven worden aan het kindje dat nog ‘bedacht’ moet worden. In sommige gevallen zelfs: even wachten met zwanger worden. Frans Pollux praat met zorgverleners over een zo kansrijk mogelijke start.

Frans Pollux duikt in het ‘gelijke kansen beleid’ van Venlo. Dat is lang niet zo saai als het klinkt, ontdekt hij. In een wijk met veel uitdagingen, de Blerickse Hazenkamp, spreekt hij de bevlogen schooldirecteur Johan Stevens. En hoort hij waarom Juf Sanne zo populair is, zelfs onder leerlingen die al van school zijn.

In Venlo staat ‘Gelijke Kansen-beleid’ hoog op de agenda. Kinderen met minder kansen krijgen een zetje, zodat ze net zoveel uit zichzelf kunnen halen als kinderen met meer kansen.

Werkt dat beleid? En hoe werkt het?

Frans Pollux duikt zes afleveringen lang in de wereld van kinderen, scholen, armoede en speerpuntwijken.