
Sign up to save your podcasts
Or


Spreuken 13:22 Zelfs de kleinkinderen van een goed mens zullen nog van hem erven. Maar het geld van slechte mensen komt terecht bij goede mensen. (Basisbijbel)
Spreuken 10:7 Aan goede mensen denken de anderen met dankbaarheid terug.
Beide teksten gaan over nalatenschap. Erfenis. Geld en herinnering.
Nog vóór dat je iets achterlaat na dit vluchtige leven hier op aarde. Heb je iemand om iets na te laten? Of het nu geld is of herinneringen…
Een jaar geleden werd onze buurman dood gevonden in zijn huis. Als ik het goed heb op een vrijdag. Waarschijnlijk donderdag overleden. Maandag was hij door de gemeente Utrecht gecremeerd. Geen nabestaanden. Niets. Niemand. Toen ik van de buurvrouw die zich om hem bekommert had dit hoorde, liep er een ijzige rilling over mijn ruggengraat. Dit wens je niemand toe…
Het was ook wel een zonderling iemand. Hij leefde als een kluizenaar. De eerste bijna twee jaar dat mijn vrouw en ik naast hem woonden hebben we hem misschien één keer gezien. En we hebben wel eens tegen elkaar gezegd: “Leeft hij nog wel?” “Dit zou toch niet bij ons gebeuren, in ons appartementencomplex dat iemand zo gevonden wordt? Zoals je dat wel eens in krantenkoppen ziet staan?” Na twee jaar heeft mijn vrouw deze man zo ver gekregen om bij ons te eten. Hij was slecht verzorgd, mager, bruine bril op. Hij nam bloemen mee en deed erg zijn best. Menselijk contact had hij in geen 25 jaar gehad. Hooguit eens per week twee uur een schoonmaakster. Of bij de kassa in de winkel. Geen echt contact van samen eten of theedrinken… We weten dat hij een verleden had waardoor familie, verre familie, vrouw en kinderen had hij nooit gehad, waardoor familie hem niet wilde zien. Bij ons thuis kwam hij op de praatstoel. Hij was boekhouder geweest, niet zoals nu, accountant, maar letterlijk grote boeken en dan minuscuul klein cijfertjes intekenen. Hij was pienter, las veel, wist alles omtrent politiek en in de buurt. Na dat eten is hij nog eens geweest en is met hem afgesproken dat we zijn tuin zouden opruimen, als buurt, voor hem. Later is afgesproken dat we zijn verjaardag zouden vieren met eten en zo, bij ons. Met barbecue en dan voor hem worteltjes en vis. Hij deed niet open, en we hebben gegeten zonder hem. Zijn medicijnen waren aangepast en hij lag te slapen, zo bleek. En we hebben zijn vis gebracht en twee van ons hebben met hem gegeten in zijn woonkamer. We hadden hem over Jezus verteld. Hij had wel ergens iets met geloof, maar wist het verder ook niet. De Schuilplaats van Corrie Ten Boom, waarin zij schrijft over de tweede wereldoorlog, dat ze joden verborgen hielden voor Nazi’s, dat ze haar zus kwijtraakte in een concentratiekamp en dat ze deze verschrikkelijke oorlogsmisdadigers heeft vergeven, dat heeft moeten leren, dat boek, De Schuilplaats wilde hij wel lezen. Hij hield van lezen. In die paar weken, paar maanden, hebben we meneer van der T. leren kennen. De buurvrouw ook. Kort na die verjaardag waren wij op vakantie en hoorden we dat de buurvrouw hem gevonden had doordat er een raam open stond en niemand reageerde. Zo is ze, met een buurman, door dat raam naar binnen gegaan. En zo vonden ze hem. Overleden.
Dit is niet hoe je moet willen eindigen. En dat hoeft ook niet. Evangelie is goed nieuws! Dat is echt waar! Want de tekst in Spreuken gaat over materiële rijkdom en materiële rijkdom in het Oude Testament staat in de eerste plaats voor geestelijke rijkdom in het Nieuwe Testament en nu!
By Evangelische Kerk UtrechtSpreuken 13:22 Zelfs de kleinkinderen van een goed mens zullen nog van hem erven. Maar het geld van slechte mensen komt terecht bij goede mensen. (Basisbijbel)
Spreuken 10:7 Aan goede mensen denken de anderen met dankbaarheid terug.
Beide teksten gaan over nalatenschap. Erfenis. Geld en herinnering.
Nog vóór dat je iets achterlaat na dit vluchtige leven hier op aarde. Heb je iemand om iets na te laten? Of het nu geld is of herinneringen…
Een jaar geleden werd onze buurman dood gevonden in zijn huis. Als ik het goed heb op een vrijdag. Waarschijnlijk donderdag overleden. Maandag was hij door de gemeente Utrecht gecremeerd. Geen nabestaanden. Niets. Niemand. Toen ik van de buurvrouw die zich om hem bekommert had dit hoorde, liep er een ijzige rilling over mijn ruggengraat. Dit wens je niemand toe…
Het was ook wel een zonderling iemand. Hij leefde als een kluizenaar. De eerste bijna twee jaar dat mijn vrouw en ik naast hem woonden hebben we hem misschien één keer gezien. En we hebben wel eens tegen elkaar gezegd: “Leeft hij nog wel?” “Dit zou toch niet bij ons gebeuren, in ons appartementencomplex dat iemand zo gevonden wordt? Zoals je dat wel eens in krantenkoppen ziet staan?” Na twee jaar heeft mijn vrouw deze man zo ver gekregen om bij ons te eten. Hij was slecht verzorgd, mager, bruine bril op. Hij nam bloemen mee en deed erg zijn best. Menselijk contact had hij in geen 25 jaar gehad. Hooguit eens per week twee uur een schoonmaakster. Of bij de kassa in de winkel. Geen echt contact van samen eten of theedrinken… We weten dat hij een verleden had waardoor familie, verre familie, vrouw en kinderen had hij nooit gehad, waardoor familie hem niet wilde zien. Bij ons thuis kwam hij op de praatstoel. Hij was boekhouder geweest, niet zoals nu, accountant, maar letterlijk grote boeken en dan minuscuul klein cijfertjes intekenen. Hij was pienter, las veel, wist alles omtrent politiek en in de buurt. Na dat eten is hij nog eens geweest en is met hem afgesproken dat we zijn tuin zouden opruimen, als buurt, voor hem. Later is afgesproken dat we zijn verjaardag zouden vieren met eten en zo, bij ons. Met barbecue en dan voor hem worteltjes en vis. Hij deed niet open, en we hebben gegeten zonder hem. Zijn medicijnen waren aangepast en hij lag te slapen, zo bleek. En we hebben zijn vis gebracht en twee van ons hebben met hem gegeten in zijn woonkamer. We hadden hem over Jezus verteld. Hij had wel ergens iets met geloof, maar wist het verder ook niet. De Schuilplaats van Corrie Ten Boom, waarin zij schrijft over de tweede wereldoorlog, dat ze joden verborgen hielden voor Nazi’s, dat ze haar zus kwijtraakte in een concentratiekamp en dat ze deze verschrikkelijke oorlogsmisdadigers heeft vergeven, dat heeft moeten leren, dat boek, De Schuilplaats wilde hij wel lezen. Hij hield van lezen. In die paar weken, paar maanden, hebben we meneer van der T. leren kennen. De buurvrouw ook. Kort na die verjaardag waren wij op vakantie en hoorden we dat de buurvrouw hem gevonden had doordat er een raam open stond en niemand reageerde. Zo is ze, met een buurman, door dat raam naar binnen gegaan. En zo vonden ze hem. Overleden.
Dit is niet hoe je moet willen eindigen. En dat hoeft ook niet. Evangelie is goed nieuws! Dat is echt waar! Want de tekst in Spreuken gaat over materiële rijkdom en materiële rijkdom in het Oude Testament staat in de eerste plaats voor geestelijke rijkdom in het Nieuwe Testament en nu!