موسیقی ارسلان کامکار

طرب: عیش و شادی| طنّاز: ناز کنند و خوش خرام| مطرب: نوازنده، رامشگر| عارفان: دانایان| شاهد باز: معشوقه باز| در اینجا چهره به شمع تشبیه شده| رند: در تاریخ بیهقی برابر است با لات و رندان ، ارازل و اوباش و قلندرانی هستند که با چند سکه می توان آنها را به هر کاری واداشت و در بوستان و گلستانِ سعدی نیز « رند » همین چهره منفی را دارد . اما « رند » در غزلهای سعدی چهره ای دیگر دارد و همان عاشق و مستی است که با پارسایی و نام  وداع گفته است . کم و بیش همان رِندی که در شعر سنایی و عطار دیده می شود| دوش: دیشب| باری: به هر حال| حریف: یار یکدل و یکرنگ| مستور: پوشیده| ترک: در ادبیات فارسی مظهر زیبایی و غارتگری است| ناوک: تیر کوچک| حِیف: دریغا، افسوس| گر زآنکه: چنانکه| شه‌باز: پرنده‌ای شکارچی سپید و بزرگ