در طول این فصل، کنار هم ایستادیم و به لحظه‌هایی نگاه کردیم که معمولاً سریع ازشان عبور می‌کنیم.
همان جاهایی که حس جلوتر از فکر می‌دود و ما تازه بعدش می‌فهمیم چه شد.

کم‌کم دیدیم چطور ابهام، سکوت، واکنش‌های قدیمی و برداشت‌های ناتمام، بی‌سر و صدا مسیر ارتباط را شکل می‌دهند.
نه به‌صورت حادثه، بلکه به‌صورت جریان؛ جریانی که اگر دیده نشود، خودش راه را انتخاب می‌کند.

شاید بعد از این اپیزود، چیزی بسته نشود.
اما ممکن است با این نگاه‌ها بمانی؛ با مکثی که هر بار در رابطه‌ها زنده می‌شود و تو را کمی آگاه‌تر نگه می‌دارد.