Bazen bir yağmur başlar; sadece sokakları değil, insanın en gizli kalmış anılarını da ıslatır. Tozlu raflara kaldırılmış özlemler, söylenmemiş sözler ve yarım kalmış vedalar, her damlada yeniden canlanır. Yılmaz Erdoğan’ın "Yağdıkça" şiiri, işte o kaçamadığımız içsel sağanakların sesidir.