«یک ایران صدا، یک جهان سکوت»

یک ایران صداست.
جهانی که می‌بیند،
اما سکوت می‌کند.

این اپیزود درباره‌ی خبر نیست.درباره‌ی عدد نیست.درباره‌ی تحلیل سیاسی هم نیست.

این اپیزود درباره‌ی انسان است؛
وقتی جان انساندر برابر خشونت،
در برابر سرکوب،و در برابر سکوت جهانینشانه می‌رود.

در این قسمت از ZPodcast،از تجربه‌ی انسانیِ بعد از شوک می‌گوییم؛از بدن‌هایی که هنوز در حادثه مانده‌اند،از روان‌هایی که فرصت سوگ نداشته‌اند،
و از خستگی‌ای که اسمش بی‌تفاوتی نیست.

این اپیزود،بیانیه نیست.نسخه نیست.دعوت به قهرمان‌بازی هم نیست.

فقط یادآوری است:
این‌که آنچه بر مردم ایران گذشته،واقعی بوده،سنگین بوده،و نباید در سکوت جهان گم شود.

این اپیزود تقدیم می‌شود به
جاویدنام حمید مهدوی،آتش‌نشان مشهدی،
که برای نجات جان انسان‌ها قدم برداشتو جانش رابه دست رژیمی که دشمنِ زندگی‌ستاز دست داد.

یاد او و همه‌ی جان‌فدایان میهن،در وجدان جمعی مازنده می‌ماند.

اگر احساس می‌کنی:

• بعد از دیدن خبرها هنوز حالت خوب نیست

• بدنت خسته‌تر از ذهنت است

• خشم، سوگ و بی‌حسی با هم قاطی شده‌اند

• و نمی‌دانی دقیقاً چه احساسی داری

این اپیزود برای توست.

اینجا دوره‌همه‌ی آدم‌های واقعی‌ست؛
آدم‌هایی که می‌خواهند
در تاریک‌ترین لحظه‌ها هم
انسان بمانند.

اگر این اپیزود برایت معنا داشت:

• آن را برای یک نفر بفرست

• زیر همین اپیزود بنویس: «دیدم. شنیدم. بی‌تفاوت نبودم.»

• و اگر خارج از ایران هستی، صدایت را منتشر کن

سکوت، همیشه بی‌طرفی نیست.