از دیوان ترکی استاد شهریار است که جناب استاد عشق و علاقه خودشون رو نسبت به مادر بزرگشان ابراز نمودند وبا مرگ ایشان غم بزرگی رو متحمل شدند و دلیل این غم رو به زیبایی وبا زبان شیرین و جذاب توضیح دادند.