Zapraszamy serdecznie do odsłuchania piętnastego odcinka naszego podcastu. Powoli zbliżamy się do końca trzeciego sezonu. De facto jest to przedostatni odcinek przed wakacyjną przerwą. Dzisiaj wstępniak będzie krótki, gdyż upał i nie da się myśleć.

Do tego piszący [Maciej, dop. Maciej] kręci się teraz wokoło tematów transhumanizmu i zagadnień typu: powstanie silnej sztucznej inteligencji udowodni brak ludzkiej duszy, ponieważ: „Sztuczna inteligencja sprowadziłaby by człowieczeństwo do procesów logicznych – taki manewr podważyłby hipotezy enigmatycznej duszy i świadomości ontologicznej, a umocni intuicje komputacjonistów i cybernetyków” [~Rozalia Knapik, „Sztuczny Bóg. Wizerunki technologicznej osobliwości w (pop)kulturze”].

Co więcej, idąc za myślą Davida Jay Boltera z „Człowieka Touringa”: „Celem sztucznej inteligencji jest ukazanie, że człowiek jest jedynie powierzchnią, powłoką, że nic mrocznego i tajemniczego nie kryje się w kondycji ludzkiej – nic, co mogłoby być oświetlone światłem analizy operacyjnej” – można by wysnuć trochę więcej wniosków odnośnie materii rzeczy samych w sobie. Ale, jak pisałem na wstępie jest upał, a przytoczone cytaty to tylko wierzchołek jednej z wielu gór lodowych. To też nie będziemy tutaj tematu zgłębiać.

Na koniec tylko dodam, że w zależności od przejętej strategii analizowania zagadnienia można dojść zarówno do konkluzji, że jak w „Avatarze” Jamesa Camerona wszystko ma duszę i nigdy nie stworzymy sztucznej inteligencji, albo że czeka nas ewolucja/zagłada (zależy jak kto chce na to patrzeć) z rąk bytu uczynionego przez ludzi. W każdą stronę jest ciekawie