Jestem cierpliwa, choć mówisz o mnie, że bywam zbyt gwałtowna.

Jestem nostalgiczna, choć często nazywasz mnie nachalną.

Jestem piękna, choć dla ciebie tak nieoczywista.

Jestem sprzecznością.

Muskam Cię czule, jednak ty kulisz się pod wpływem mojego dotyku.

Okrywam Cię moim srebrnym kożuchem, ale ty skarżysz się, że pod nim marzniesz.

Składam na twych dłoniach ciche pocałunki, a ty mówisz, że to tylko mróz.

Daję Ci czas, abyś wzrastał. Ty zwracasz się do mnie słowami, że przy mnie zamierasz.

Ale ja jestem.

Choć nie zawsze tego oczekujesz, powracam do Ciebie niestrudzenie.

Jestem białym puchem, powiewem wiatru, roztopową falą.

Jestem zima.