این روزا، آدما برا شناخت هم، چندان به هنر توجهی ندارن. در حالی که در گذشته، همون‌طور که در اثار شعرای کشورمون مث حافظ و سعدی و فردوسی و... می‌بینیم برای هنر ارج بسیاری قائل بودن. شعرا محو هنر یک انسان می‌شدن و براش شعر می‌سوزدن و نه زیبایی چهره‌ش.