Gappie, amigo, stanko, buddy, oftewel.. maatje: Dat is Milou voor de Afghaanse Azer, die sinds een aantal jaar in Amsterdam woont. Ze helpt hem met ingewikkelde brieven van instanties en verder staat bij hen vooral sociaal contact centraal: samen wandelen, gezellig kletsen en Afghaanse maaltijden eten. Ze zien elkaar ongeveer eens per twee weken. “Ik vind het verrijkend om met iemand om te gaan die niet in mijn bubbel zit,” geeft Milou aan. En andersom wordt in deze aflevering ook goed duidelijk wat de waarde is voor Azer om een maatje te hebben als Milou. We hadden een ingetogen, ontroerend gesprek met hen beide. Over cultuurverschillen, wat ze van elkaar leren en ook over hoe mooi het kan zijn, maar soms ook moeilijk.