Bu bölüm, bir insanın hayatından çıkacağını bile bile neden onu bırakmadığımızın psikolojik ve duygusal temelini anlatıyor.
Aslında tutmaya çalıştığımız kişi değil; kendi içimizdeki eksiklik, belirsizlik korkusu, çocuklukta oluşmuş yarım kalmış kimlikler, beynin kaybı telafi etme paniği.

Bu bölümde şunları konuşuyoruz:

– Neden “giden birini” kurtarmaya çalışırız?
– Belirsizlik beynimizi nasıl bağımlı hâle getirir?
– Kaybettiğimiz kişi mi, yoksa onun temsil ettiği kimlik mi?
– Zaman kazanıyorum sanarken nasıl ömrümüzü veriyoruz?
– Bırakmak gerçekten kaybetmek mi, yoksa kendine dönmek mi?

Bu bir ayrılık bölümü değil.
Bu, kendini geri alma bölümü.

Eğer birini tutmaya çalışıyorsan, aslında neyi tutuyorsun?
Bu sorunun cevabını birlikte açıyoruz.