برای این که فرایند خودارضایی را متوجه شویم، باید بدانیم فرزندان ما برای رشد جسمی و روانی به تحریک شدن نیاز دارند. این تحریک در اکثر اوقات محیطی است. مثل هنگامی که ما کتابی برای فرزند خود می‌خوانیم. یا این‌که او در معرض تصاویر تلویزیون قرار می‌گیرد. این تحریکات نه تنها اوقات او را پر می‌کند. بلکه موجب یادگیری او می‌شود. یادگیری که می‌تواند در جهت مثبت یا منفی باشد.

خودارضایی چیست؟

گاهی اوقات می‌بینیم فرزند ما در حال دست زدن یا به اصطلاح وررفتن به خود است. در این هنگام، والدین بسیاری دنبال مقصر می‌گردند. یا خودشان را سرزنش می‌کنند که اگر بیشتر حواسشان بود فرزندشان “منحرف” نمی‌شد. یا این‌که او را تهدید یا سرزنش می‌کنند.

دانستنی‌ها

در قدم اول باید بدانیم این که فرزند ما در پی دست زدن به بدن خود است یک امر کاملا طبیعی است. به ویژه اگر این دست زدن به ناحیه تناسلی او باشد. هنگامی که به او گفته می‌شود آن ناحیه را بپوشاند. از دسترس بقیه خارج کند. یا اینکه “زشت” و “عیب” است هم انگیزه برای درگیر شدن با آن بیشتر می‌شود.همینطور، وقتی تحریکات بیرونی برای فرزندمان کم باشد، به تحریک بدنی روی می‌آورد.

نکات مهمی که درباره خودارضایی فرزند بایستی رعایت شود.

نکته دیگر این است که بدانیم دقیقا چه زمانی فرزند ما در مورد این موضوع نیاز به کمک دارد. چه علائمی را باید در این حیطه مدنظر قرار دهیم؟ آیا اگر دیدیم فرزندمان در حال خودارضایی است، باید با او برخورد کنیم؟ اگر برخورد کردیم چه بگوییم که منجر به شدت گرفتن این رفتارنشود. برای اطلاعات بیشتر به این سایت مراجعه کنید. از طرفی، چکار کنیم که فرزندمان در آینده نسبت به مسائل جنسی دید بدی پیدا نکند؟ برخوردمان چطور باشد تا بتوانیم به او کمک کنیم که از بدن خود رضایت داشته باشد. احساس گناه و احساسات دیگری که جلوی لذت بردن از بدنش را می‌گیرد به او وارد نشود. و همچنین، در آینده بتواند رابطه سالمی با بزرگسال دیگر برقرار کند.همه این موارد در این قسمت روانپادکست مورد بررسی قرار گرفته‌اند. با ما همراه باشید.