Don Bosco groeit op in armoede op het Italiaanse platteland, maar droomt al jong van een leven voor arme en vergeten kinderen. Als priester trekt hij midden in de industriële chaos en verpaupering van het negentiende-eeuwse Turijn de achterbuurten in, op zoek naar straatjongens, fabriekskinderen en jeugdige delinquenten. Met humor, spel, onderwijs en onwrikbaar vertrouwen biedt hij hen een thuis en een toekomstperspectief. Hij gelooft dat opvoeding begint bij het hart, niet bij straf. Wat kan het leven van Don Bosco ons vandaag nog leren over jongerenwerk, en jongeren zien zoals ze zijn?