In deze aflevering duiken we met Christiaan Zandt in het woord dat misschien wel de meeste weerstand oproept in Geweldloze Communicatie: behoeftes. Waarom klinkt het voor sommigen als ‘behoeftig’? Hoe zijn we cultureel geprogrammeerd om onze behoeftes te onderdrukken of te negeren? En hoe helpt het tóch om ze te herkennen en benoemen?

Christiaan praat over verantwoordelijkheid nemen voor wat er in je leeft, en over hoe taal soms de verbinding juist in de weg zit. Van pubers die willen chillen tot ouders die willen slapen — concrete voorbeelden uit het dagelijks leven laten zien hoe complex (en praktisch!) het allemaal wordt, zodra je Geweldloze Communicatie ‘in het wild’ toepast.

Ook bespreken we de vier manieren van taalgebruik die volgens Marshall Rosenberg verbinding blokkeren, en hoe je daar anders mee om kunt gaan zonder in een robot-achtig gesprek te vervallen.

Shownotes

- Website van Christiaan: https://bisho.nl

- Groninger Centrum voor Geweldloze Communicatie: www.gc050.nl 

- Christiaans vertaling van de tekst van Roemi:

“Voorbij ideeën van onrecht en recht ligt een veld. Daar zal ik je ontmoeten. Als de ziel zich in dat gras vlijt, Is de wereld te vol om te verwoorden.  Ideeën, taal, zelfs de uitdrukking ‘elkaar’, hebben er geen betekenis.”

Mohamed Djalal ad-Din (of al-Din) Balkhi Roemi (1207-1273)

Volgende aflevering: de kunst van het doen van een verzoek