ความคาดหวังของเรากลายเป็นอุปสรรค...

 

ความสำคัญยิ่งกว่า รู้ซื่อๆ หรือรู้เฉยๆ

คือ ความไม่ทำอะไรทั้งนั้น

 

แม้ว่าตอนนี้เกิดความทุกข์ขึ้น

และเราก็รู้สึกทุกข์กับความทุกข์นั้นไปด้วย

เราก็แค่รู้ โดยที่ไม่ต้องพยายามจะทำอะไรทั้งนั้น

 

ความพยายามแม้แต่เพียงน้อยนิดที่จะจัดการอะไรก็ตาม คือเงาของตัวเรา คือเงาของตัวตน

 

ความพยายามนั้นปิดบังธรรมชาติที่แท้จริง

ความไม่พยายามจะทำอะไร จะเปิดเผยธรรมชาติที่แท้จริง คือ กิริยารู้

 

ในความเป็นจริงเราพูดว่า เรามีหน้าที่รู้เฉยๆ

แต่แท้จริง เรามีหน้าที่ แค่ให้โอกาสธรรมชาติที่แท้จริงนั้นเปิดเผยตัวออกมา

 

มันจะเปิดเผยตัวออกมาได้ มันต้องไม่มีเราเข้าไปแทรกแซง หรือทำอะไรทั้งนั้น

 

ธรรมชาติรู้นี้จะเริ่มทำงาน

มันจะทำของมันเอง

มันจะทำให้เกิดศิลปะในการเห็นตามความเป็นจริงได้เอง อย่างไม่น่าเชื่อ

 

ธรรมชาติของธาตุรู้นี้มหัศจรรย์

เราต้องไว้ใจมัน

เราแค่ให้โอกาสมัน

 

จริงๆ เราฝึกที่จะไม่ทำอะไร เพื่อจะให้โอกาสมัน ทำงานของมันเอง

 

และเมื่อมันได้โอกาสทำงานของมันตามธรรมชาติ

กระบวนการทุกอย่างที่เราเคยได้ยินได้ฟังมา ที่เรียกว่าเห็นตามความเป็นจริง เห็นไตรลักษณ์ เห็นปฏิจสมุปบาท

 

คุณธรรมขั้นสูงทั้งหลายที่เคยอ่านเคยฟังมา จะแสดงตัวออกมาด้วยความอัศจรรย์ของธรรมชาติที่เรียกว่าธาตุรู้นี้

 

การปฏิบัติธรรมแท้จริงคือ ให้โอกาสธรรมชาติที่แท้จริงนั้นทำงานด้วยตัวมันเอง...เราต้องไว้ใจมัน

 

เมื่อเรามาถึงวันนี้ และมองย้อนกลับไป

เราจะเข้าใจแบบที่ผมพยายามจะบอกว่า

เราปิดบัง และถูกปิดบัง พลังอันมหัศจรรย์ของใจดวงนี้ ด้วยการใช้ "ตัวเรา" นั่นแหละแทรกแซงมันทุกอย่าง

 

เพียงเพราะตัวเรานี่เองที่อยากจะทำให้ชีวิตนี้ดีที่สุด หรือดีขึ้น