“परमेश्वर आपल्या थोर नामास्तव आपल्या लोकांचा त्याग करणार नाहीं, कारण परमेश्वराने कृपावंत होऊन तुम्हांला आपले प्रजाजन केलें आहे.” (1 शमूवेल 12:22).

देवाचे नाव कित्येकदा त्याच्या प्रतिष्ठेचा, त्याच्या ख्यातीचा, त्याच्या नावलौकिकाचा, उल्लेख करते. आपण जेव्हां असे म्हणतो कीं एखादी व्यक्ती स्वतःचे नाव कमावित आहे तेव्हां आपण अशाच प्रकारे “नाव” या शब्दाचा उपयोग करतो. किंवा आम्हीं कधी कधी म्हणतो, ती “नावाची” एक प्रत किंवा ब्रँड आहे. आमच्यां म्हणण्याचा अर्थ एक मोठी प्रतिष्ठा असलेली प्रत किंवा ब्रँड. मला असें वाटते कीं जेव्हां शमूवेल म्हणतो कीं परमेश्वराने इस्राएली लोकांस “आपले” प्रजाजन केलें आहे आणि तो “आपल्या थोर नामास्तव” त्यांचा त्याग करणार नाहीं, तेव्हां 1 शमुवेल 12:22 मध्ये शमुवेलाच्या बोलण्याचा हाच अर्थ असावा.

देवाच्या नामाप्रीत्यर्थ त्याच्या उत्साहाविषयी विचार करण्याच्या या पद्धतीची इतर अनेक शास्त्रलेखांत पुष्टी झालीं आहे.

उदाहरणार्थ, यिर्मया 13:11 मध्ये देव इस्राएलाचे वर्णन कंबरेस लटकलेला पट्टा किंवा कमरबंद असे करतो, ज्याला देवानें आपले नाम, स्तुती व भूषण ह्यांस कारण व्हावे म्हणून निवडले, जरी अशी वेळ होती जेव्हां इस्राएल काहीं काळसाठीं अयोग्य ठरला होता.”इस्राएलाचे सर्व घराणे व यहूदाचे सर्व घराणे ह्यांनी माझी प्रजा व्हावे, आणि माझे नाम, स्तुती व भूषण ह्यांना कारण व्हावे म्हणून, कमरबंद जसा मनुष्याच्या कंबरेस लगटलेला असतो तसे त्यांनी मला लगटून राहावे असे मी केलें, तरी त्यांनी मानले नाहीं, असे परमेश्वर म्हणतो.“ इस्राएलास का निवडण्यात आले होते आणि देवाचे वस्त्र का ठरविण्यात आले होते? यासाठीं कीं त्यानें देवाचे “नाम, स्तुती व भूषण ह्यांना कारण व्हावे.”

या संदर्भात “स्तुती” व “भूषण” हे शब्द आम्हांला सांगतात कीं “नावाचा” अर्थ “ख्याती” अथवा “नावलौकिकता” किंवा “प्रतिष्ठा” असा आहे. देवानें इस्राएलास निवडले यासाठीं कीं त्यांनी त्याचे गौरव (प्रतिष्ठा) प्रगट करावे. देव यशया 43:21 मध्ये म्हणतो कीं इस्राएल “मी आपल्यासाठीं निर्माण केलेंले लोक आहेत जे माझे स्तवन करतील.”

आणि जेव्हां नव्या करारात मंडळी स्वतःला खरे इस्राएल म्हणून पाहू लागली, तेव्हां पेत्राने आमच्यांसाठीं देवाच्या हेतूचे असे वर्णन केलें: “पण तुम्हीं तर ‘निवडलेला वंश... असे आहात; ह्यासाठीं कीं, ज्याने तुम्हांला अंधकारातून काढून आपल्या अद्भुत प्रकाशात पाचारण केलें ‘त्याचे गुण तुम्हीं प्रसिद्ध करावेत’” (1 पेत्र 2:9).

दुसऱ्या शब्दात, इस्राएल आणि मंडळी देवानें यासाठीं निवडले कीं त्यांने जगात त्याचा नावलौकिक अथवा गौरव करावा. म्हणूनच आम्हीं सर्वप्रथम अशी प्रार्थना करतो, “तुझे नाव पवित्र मानले जावो” (मत्तय 6:9). याच कारणास्तव आम्हीं प्रार्थना करतो, “तो माझा जीव ताजातवाना करतो; तो आपल्या नावासाठीं मला नीतिमार्गांनी चालवतो” (स्तोत्र 23:3).

जेव्हां आम्हीं परमेश्वर-केंद्रिंत लोक असण्याविषयी बोलतो, तेव्हां लक्षात ठेवा, हे या कारणास्तव आहे कीं आम्हीं देवाच्या सहभागीतेत त्याच्या ‘परमेश्वर-केंद्रिंत’ उद्देशाने सहभागी होत आहोत. आणि वधस्तंभाच्या या बाजूला, याचा अर्थ आहे ख्रिस्तावर अवलंबिलेले, ख्रिस्ताला गौरव देणारे लोक असावे. “मुलांनो, मी तुम्हांला लिहितो, कारण त्याच्या नावामुळे तुमच्या पापांची तुम्हांला क्षमा झालीं आहे” (1 योहान 2:12). “आणि बोलणे किंवा करणे जे काहीं तुम्हीं कराल, ते सर्व प्रभू येशूच्या नावाने करा; आणि त्याच्या द्वारे देव जो पिता त्याची उपकारस्तुती करा” (कलस्सै 3:17)