خیلی وقت‌ها یک چیز خیلی کوچیک کلی خاطرات برای ما زنده می‌کند! مثلا یک تکه گچ که بوی مدرسه می‌ده ما رو می‌بره به دنیای کودکی و خاطرات‌مون با دوستای خیلی نزدیکی که تو اون سن و سال داشتیم؛ آرزوها و رازهایی که به همدیگر می‌گفتیم. اگر توی عالم کودکی یک دفعه بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای خبر تکان‌دهنده‌ای بشنوید چیکار می‌کنین؟