Caesarius groeit in de vierde eeuw op in een invloedrijke christelijke familie, maar verkiest zijn carrière boven geloof. Als briljant arts maakt hij naam aan het keizerlijk hof en klimt hij snel op in status en macht. Terwijl zijn broer Gregorius hem aanspoort zijn geloof serieus te nemen, stelt Caesarius een beslissende stap steeds uit. Tot een verwoestende aardbeving hem plots confronteert met zijn eigen kwetsbaarheid. Hoe lang kun je blijven uit stellen wat je diep vanbinnen allang weet?