Hlustendur völdu Ölkofra sögu sem umföllunarefni 45. þáttar og Ármann og Gunnlaugur ræða hann en um leið 119. og 120. kafla Njáls sögu þegar Skarphéðinn auðmýkir alla helstu höfðingja Íslands með orðkynngi sinni. Talið berst líka að Jane Austen og Charlotte Brontë, tákngildi mjólkur sem lekur um „litlaskarð“ karlmanna, mansöngsdrápum lögsögumanns sem stundum kallaði sig Burstakoll, mökum skordýra, Gardemoen-flugvellinum og Gunnlaugur segir óborganlegan brandara um SS- og Goðapylsur. En er sagan um Ölkofra dæmisaga sem Marx og Engels hefðu getað nýtt til að sýna fram á hrikalegar stéttaandstæður samfélagsins? Eru Norðmenn sveigjanleg þjóð? Er sniðugt að brenna kol í skógi? Er Skegg-Broddi Bjarnason Jackie Aprile Jr. íslenskra miðalda? Hvernig sá Ármann Skapta Þóroddsson fyrir sér á 9. ári og hefði hann orðið miðaldafræðingur ef orðið „rass“ hefði ekki komið fyrir í 120. kafla Njálssögu?