Auuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu! Zebrani przy ognisku Wikingowie! Za chwilę wyruszymy do walki, pod przywództwem naszego wodza, Roberta Eggersa. Szykujcie swoje miecze, topory, tarcze i komentarze w internecie, bo odbędziemy krwawą bitwę z tradycją filmów o zemście. Nasze zadanie jest proste - brutalnie przegadać dokładność i zaangażowanie w projekt twórców, odwołania do literatury i nie ulec nienagannej muskulaturze Alexa Skarsgarda.

Na całe szczęście właśnie znajdujemy się w tym z możliwych światów, w którym możecie posłuchać Piątkowców (tym razem w czteroosobowym składzie) rozmawiających o "Wszystkim wszędzie naraz", czyli filmie, który jednocześnie musiał obrazić się na to, że powstał "Rick and Morty", a zarazem wyprzedził, i pewnie stylowo przeskoczy "Dr Strange and the Multiverse of Madness". Napakowany konceptami, humorem, dziwnością, emocjami i wieloma łatwymi do zapamiętania scenami dostaje od Piątkowców debatę o tym, czy żart z korkami analnymi jest śmieszniejszy od parodii "Ratatuja". Kontrolowany chaos filmu przekłada się na chaos rozmowy, ale ostatecznie, znajdujemy się w tym ze światów, gdzie dyskusja nie poszła na omawianie np. najlepszego rodzaju parówek. Załóżcie słuchawkę Bluetooth, odpalcie podcast wisząc do góry nogami jak nietoperz, i przenieście się z nami, do jednego ze światów, w którym podjęliście decyzję o odpaleniu Pięć na pięć. 

Pięć na pięć w pełnym składzie staje na balkonie. I patrzy. I obserwuje. I widzi ludzi różnego typu. Pięć na pięć zadaje pytania - "jak się masz?", "co ci się przydarzyło ostatnio?", "jaki jest sens życia?", "gdzie podają najlepszy kebab w stolicy?". Ludzie zatrzymują się, albo nie. Niektórzy odpowiadają coś ciekawego, albo nie. Tych ludzi to przechodzi tysiące, wiosną, latem, jesienią, zimą i wiosną. Który złapał piątkowców za serce? Który ich wkurzył? Czy Łoziński to terapeuta, czy podglądacz (a dowody są różne, zebrane przede wszystkim na rozmowie poseansowej z samym reżyserem)? Jak zareagują na patriotyczny comedy act pato-narodowy? Szkoda schodzić z tego balkonu, bo przecież może nas ominąć coś zaskakującego. Ludzie czasem wracają, ośmieleni, wchodzą w głębszy dialog, rozpoznajemy w nich bohaterów, z których pociągniemy dramaturgiczną nić filmu. Łoziński konfesjonał powoduje, że mieszkańcy Warszawy zrzucają z siebie balast, nierzadko traumatyczny. Wśród tego stałą jest pani Zosia, której satysfakcjonujące zamiatanie ulicy, powoduje, że piątkowcom też chce się brać do roboty.

Odpalam kolejnego Viceroya, chociaż wiem, że dostanę zjebkę od kierownika za siadanie przy pianinie z fajką. Jak taki mądry, to niech sam gra "Przeżyj to sam" bez szlugów. Sprawdzam IKO, stary znowu nie przelał, a przecież byłem marudzić na obiedzie ostatnio. Patrzę w tłum.. znowu Pięć na pięć przyszło drzeć ryja. Ciekawe, którą z trzech będą wołać. Z Adą to mogę na peta chociaż iść.. Opowie mi w jakich okolicznościach widziała film.

Jutro rozmowa w prawdziwej wytwórni "MGMT", o wydaniu Alicji... naszych piosenek. Przecież je zaaranżowałem, nie? Sprawdzam TikToka, ale nasze ostatnie, "szczere" nagrania z chaty nie zbierają lajów. Muszę pogadać z tym łysym ziomkiem, co pracuje w agencji, on będzie wiedział jak to podkręcić marketingowo. Wiem, że nie powiedziałem Alicji o spotkaniu, ale mniej wie, lepiej śpi. Najwyżej coś tam podpisze, skąd ona może wiedzieć, jak działa biznes? 

Siadam do pianina, ale cały lokal patrzy na Pięć na pięć. O czym oni mówią? O prawdzie mojej relacji z Alicją? O kontraście pomiędzy estetyką filmu, a rozwojem scenariusza? Czyżby zanosiło się na poważną dyskusję o stanie polskiej kinematografii? Usłyszałem "Walkiewicz/Białowąs", gram pierwszy akord. 

Witamy państwa serdecznie w ten słoneczny dzień na torze "Dookoła Pałacowego". Z pole position wystartuje dzisiaj Pięć na pięć podcast, który zasiada za sterami czerwonego Saaba 900, pilotowany przez Blue Yeti. Jego największymi rywalami będą Ryûsuke Hamaguchi, Yūsuke Kafuku, wymowa japońskich imion i nazwisk, koncept niewyrażonego żalu oraz nieudawanie się do toalety przez blisko 180 minut. 

Przed startem widać zacięcie w oczach Pięć na pięć, z niecierpliwością wpatrującego się w światła startowe. Czerwone... żółte... RUSZYLI! I już na pierwszym zakręcie próbują w skrócie opisać fabułę Drive My Car, a teraz wrzucają drugi i trzeci bieg, dyskutując o motywie ludzi ukrywających przed sobą prawdę. Dodatkowego gazu dodaje rozmowa o tym "CZYM JEST SZTUKA? I PO CO ISTNIEJE?" - to ograny wyścigowy motyw, ale od lat zapewniający rywalizację na torze. Tempo spada do spacerowego, kiedy Pięć na pięć zaczyna się rozpływać nad walorami estetycznymi filmu. Nikt jednak nie wyprzedza, bo wszyscy ścigający się wpatrują się w te same widoki. 

Po wyścigu, wszyscy kierowcy rozmawiający w różnych językach, potrafią jednak znaleźć porozumienie, bo łączy ich wspólny cel oraz to, że są ludźmi. 

Piątkowcy w trzyosobowym składzie (Adrianna, Michał i Paweł) zastanawiają się, które z nich jest najgorszym człowiekiem na świecie dyskutując o filmie Joachima Triera zamykającym "trylogię Oslo".

Chociaż skład jest okrojony, to wątków nie brakuje. Usłyszycie zatem:

- dlaczego anegdoty nie muszą być śmieszne,

- debatę o definicji gatunkowej komedii romantycznej wraz z przykładami filmowymi (i mini dissem na polskie poletko), 

- rozważania o zdradzie, jej cechach oraz sposobach na rozpoznanie, że to właśnie ona,

- przy omawianiu narkotycznego tripu bohaterki dotrzecie z nami do Wenus z Willendorfu,

- będziecie świadkami początku beefu z nowym krytykiem filmowym,

- przedstawimy także potencjalne klucze interpretacyjne do filmu, od koloru i długości włosów po obecność i brak wszechwiedzącej narratorki.

To wszystko i wiele więcej w naszym omówieniu "Najgorszego człowieka na świecie". Spoilerów oczywiście co nie miara.

Opracowanie komedii romantycznych, o którym wspomina Adrianna dostępne jest na przykład tu: https://www.wiley.com/en-gb/The+Hollywood+Romantic+Comedy%3A+Conventions%2C+History%2C+Controversies-p-9781444395952?fbclid=IwAR2xXNJy_fd05G3Qp-C8K1JRO3-_1xxV3B9qH1Yodw4vIPhj2C9MyA2AigI

"Proszę wszystkich w autobusie o zwrócenie się na lewą stronę, tutaj widzimy stocznię (w kolorze) i mural z Peaky Blinders. Po prawej stronie jedna z kilkudziesięciu tych samych ulic, na których dorastały setki takich dzieci, jak ja. Proszę o wyobrażenie sobie, że wszystko jest czarno-białe, a wy jesteście małymi chłopcami, którzy marzą o karierze piłkarskiej, zapatrują się w dziewczynę ze swojej klasy, i próbują zrozumieć o co właściwie chodzi tym dorosłym."

Kenneth Branagh zabiera nas na wycieczkę przez swoje dzieciństwo w nominowanym do 7 Oscarów "Belfast".

Pośród ogrodu siedzą piątkowcy, obserwując rosnące w nim owoce. Zacinają sobie palce, próbując stworzyć nieprzerwaną, wężową skórkę pomarańczy z symboli, znaczeń, i kiepskich wakacji w "Córce" M. Gyllenhaal. Na rozłożonych fotelach, w promieniach nieznośnego po godzinie słońca, gdzie lody jednak trochę zbyt jak ze sklepu, a plecy przywierają do plastikowych leżaków, rozważają temat macierzyństwa (kontynuując motyw podcastu parentingowego) i poezji. Komu nie zrujnował wakacji piasek w kąpielówkach/wspomnienie traumy dotyczącej swojego dzieciństwa, niech pierwszy rzuci szyszkę.

Odniesienia:

William Butler Yeats - Leda and the Swan

Dickon Hinchliffe - Leda 

James Brown - It's A Man's Man's Man's World

Elena Ferrante

The Kindergarten Teacher (Przedszkolanka), 2018

Pręgi, 2004

Podcast dostępny również w formie wideo: https://youtu.be/pq8BDLO5RqY

Piątkowcy dzielą się swoimi wyborami pięciu filmów o miłości z okazji walentynek, które przegapili. To co miało być zwyczajnym odcinkiem rozciągnęło się w trzygodzinne spotkanie, które ponownie zostało uwiecznione na wideo.

Poniżej ściąga do konkretnych fragmentów:

MIEJSCE 5

(4:48) - Miejsce 5 - Dawid

(7:37) - Miejsce 5 - Adrianna

(13:13) - Miejsce 5 - Michał

(15:33) - Miejsce 5 - Martyna

(19:34) - Miejsce 5 - Paweł

MIEJSCE 4

(23:44) - Miejsce 4 - Martyna

(27:38) - Miejsce 4 - Adrianna

(31:54) - Miejsce 4 - Michał

(36:21) - Miejsce 4 - Paweł

(37:45) - Miejsce 4 - Dawid

MIEJSCE 3

(42:09) - Miejsce 3 - Michał

(45:40) - Miejsce 3 - Adrianna

(53:31) - Miejsce 3 - Dawid

(57:24) - Miejsce 3 - Martyna

(1:00:36) - Miejsce 3 - Paweł

MIEJSCE 2

(1:19:48) - Miejsce 2 - Dawid

(1:26:23) - Miejsce 2 - Adrianna

(1:32:16) - Miejsce 2 - Martyna

(1:41:38) - Miejsce 2 - Paweł

(1:48:15) - Miejsce 2 - Michał

MIEJSCE 1

(1:54:09) - Miejsce 1 - Adrianna

(1:59:00) - Miejsce 1 - Martyna

(2:14:54) - Miejsce 1 - Michał

(2:22:34) - Miejsce 1 - Dawid

(2:29:01) - Miejsce 1 - Paweł

PODSUMOWANIE

(2:33:51) - Podsumowanie

Książka, o której na końcu wspominają Adrianna i Michał: "Easy Riders, Raging Bulls" - Peter Biskind

ODCINEK DOSTĘPNY TAKŻE W FORMIE WIDEO: https://youtu.be/7AqYr28P0AM

Czworo piątkowców zasiadło z notesami do seansu, żeby uczyć się razem z Joaquinem Phoenixem, w jaki sposób radzić sobie z małymi potworami, zwłaszcza, jeśli takich doświadczeń nie miało się wcześniej zbyt wielu. Czy soczysta wymiana uwag dotycząca C'mon C'mon spowoduje, że "Pięć na pięć" rozwinie swoją działalność internetową także w postaci contentu parentingowego? Tego nie wiemy*. 

*nie rozwinie