Op het heetst van de dag loopt Fotina alleen naar de bron van Jakob. Wanneer een Joodse man haar daar om water vraagt, slaat dat in als een bliksemschicht. Zijn vraag doorbreekt niet alleen een gesprek, maar ook eeuwenoude grenzen tussen verschillende bevolkingsgroepen. Ze laat haar kruik achter en keert terug naar de stad, niet langer zwijgend maar getuigend. Wat gebeurt er als één ontmoeting je blik op jezelf voorgoed verandert?