Het is vrijdagavond en u wilt een welverdiend bad nemen, maar vergeet de kraan tijdig toe te draaien. Resultaat: het bad is tot de rand gevuld. De oplossing is simpel, u laat wat van het water weglopen. Maar stel dat dat niet meteen kan en u wilt ook niet dat het bad overloopt. In zo’n situatie heeft u een probleem.Dit wordt geen aflevering over wellness en bruisballen. Het bad is echter de perfecte metafoor voor de stikstofproblematiek. De natuur mag niet overbelast worden met stikstof. Voor de meeste natuurgebieden is dat echter reeds het geval, waardoor elke bijkomende uitstoot een probleem is. En uitstoot komt niet enkel van landbouwbedrijven, maar ook van de industrie en van elke mobiliteitsbeweging verbonden aan een woning. Voor de goede verstaander: wat u net hebt gelezen komt (in theorie) neer op een vergunningenstop. Het Stikstofdecreet van 26 januari 2024 zou een einde moeten brengen aan deze problematiek. Dit decreet vormt het kader waarbinnen in de toekomst nog vergunningen kunnen worden uitgereikt. In deze aflevering gidsen we u langs de belangrijkste krachtlijnen van dit decreet. En nee, industrie mag niet 40x meer uitstoten dan landbouw. De conclusie oogt echter somber. Nu het bad vol is, lijkt het decreet bij voorbaat... lek.Steek geurkaarsen aan, zet de kraan open, nestel u in uw badkuip en luister naar de zoetgevooisde, doch nasale stemmen van uw favoriete podcast.