Deze Podcast is eigenlijk gewoon een verhaal. Een sprookje van nu, maar dan echt gebeurd.

Het vertelt over hoe ik, jong en onbewust en vooral bezig met 'having a good time' zonder opzet toch precies daar terecht kwam, waar ik moest zijn.

Hoe ik onderweg door boodschappers op de juiste manier op het precies goede moment de weg werd gewezen.

Hoe The Womb of the Goddess nu, in onze tijd, weer helemaal functioneel is gemaakt door twee groepen die dat al lang tevoren hadden afgesproken (maar zich er niets van herinnerden, tot het zich afspeelde) en hun teams, door ons allemaal samen.

Het is een verhaal wat je ongelofelijk zou kunnen noemen, onwaarschijnlijk zelfs. Een verhaal waarbij je schouders kunt ophalen en aan voorbij kunt gaan.

Behalve als... Je er deel van uit maakt. Het ook door jou wordt herinnerd. Wanneer je iets voelt trillen in je botten.

Dan loop je er niet voorbij, haal je je schouders niet op en klinkt het misschien even ongelofelijk maar weet jouw hart beter