Stuur ons een berichtje

Amper negen maanden. Zo lang heeft Karel Van Eetvelt het uitgezongen als CEO van Anderlecht. In volle coronacrisis probeert hij in 2020 de financiële put van paars-wit te dempen en samen met Vincent Kompany de club weer sportief op de rails te krijgen. In een nieuwe Radio Radzinski legt hij uit waarom hij daar niet meer tijd voor heeft gekregen. “Als niet iedereen op dezelfde lijn zit, dan houdt het op.”

Op 1 april 2020 wordt Karel Van Eetvelt na enkele telefoontjes met eigenaar Marc Coucke CEO van Anderlecht. Neerpede is op dat moment een financieel stort. De schuldenput bedraagt miljoenen euro’s en wordt alsmaar dieper. En dan moeten de zwaarste coronamaanden er nog aankomen. 

“Je weet natuurlijk op voorhand dat de situatie niet rooskleurig is. Dus neen, echt verrast was ik niet toen ik aan de job begon, maar plezant is anders. Er zijn mensen op Anderlecht die ik nooit in het echt heb ontmoet omdat we voortdurend van thuis moesten werken. Dat heeft mijn opdracht een pak moeilijker gemaakt."

"Ik ben door Marc naar Anderlecht gehaald omdat ik een vlotte communicator ben en mensen kan doen samenwerken. Maar dat kan pas als je eerst goed naar iedereen luistert. Een persoonlijke aanpak is daarbij essentieel en die was er minder door de vele online gesprekken.”

Het verloop aan menselijk kapitaal

Samenwerken. Het is niet meteen iets waar de bestuurskamer van Anderlecht de laatste jaren in uitblonk. Het organigram van toen is vandaag volledig weggevaagd. Enkel Marc Coucke en Wouter Vandenhaute (toen extern adviseur, nu niet-uitvoerend voorzitter, red.) zitten nog op hun stoel. Van Jean Kindermans, Peter Verbeke, Michael Verschueren, Frank Vercauteren en natuurlijk Vincent Kompany is er geen spoor meer. Rein vraagt zich dan ook af of er niet bijzonder kwistig is omgesprongen met menselijk kapitaal. 

“Ja, dat is zeker zo. Zelf had ik een goede verstandhouding met Jean Kindermans (ex-hoofd jeugdopleiding, red.) en stond ik volledig achter het verhaal met Vincent Kompany. Het was ongelooflijk om te zien hoe bezeten hij was van het spelletje en de club. Hij wilde ook dat anderen mensen hem begrepen. Op verschillende avonden heeft hij geprobeerd om mijn voetbaltactische kennis bij te spijkeren. Vaak stond ik er dan met open mond naar te kijken. Ik heb zelf nog in derde klasse gevoetbald, maar da’s toch niet te vergelijken (lacht).”

Meerdere hanen op een erf 

Het is voor zowel Godfried, Pico als Rein dan ook moeilijk te begrijpen waarom er een einde is gekomen aan die symbiose. Heeft de CEO dan zichzelf ontslagen? “Ja, het is wel mijn beslissing geweest om op te stappen. Er waren fundamentele meningsverschillen met Wouter Vandenhaute over hoe het verder moest met de club. Het is het verhaal van meerdere hanen op een erf. Dat werkt gewoon niet.”

En zo spat eind 2020 al na negen maanden een kinderdroom uit elkaar. Maar spijt heeft Van Eetvelt niet. “Ik ben blij dat ik iets voor mijn club heb kunnen betekenen, ook al heeft het minder lang geduurd dan ik had gehoopt. Zou ik het opnieuw doen? Misschien dat ik toch eerst de voor- en nadelen tegen elkaar zou afwegen in plaats van opnieuw zonder nadenken ‘ja’ te zeggen. Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. Ik blijf in ieder geval supporter van Anderlecht, de club waar ik in 1973 verliefd op ben geworden door Robbie Rensenbrink. Dat zal nooit veranderen.”

Nutriscores en Michel-overleg

Aan het einde van de aflevering komen we nog terug op de eerste ontmoeting van Van Eetvelt met Michel Verschueren, stellen we een prijsvraag voor een gehandtekende voetbalstrip en gaan we dieper in op de nutriscores van Godfried. Muzikaal afsluiten doen we met ‘Nine Million Bicycles’ van Katie Melua. Of was het nu