Hij was aan een nieuwe kerstplaat aan het sleutelen, ook al was het januari. Na een nacht vol ketamine loste de fysieke realiteit als vanzelf op in deeltjes, en kort nadien zag hij het licht. 'Alles viel op zijn plaats, ik zag het ineens.'

Als afsluiter van dit derde seizoen schotelen we jullie ons gesprek met muzikant Wim De Busser voor. Hij speelde met Stef Kamil Carlens, The Colorist Orchestra en Helmut Lotti, is bekend als King Dick en vond enkele jaren geleden na lang zoeken 'een soort van ultieme waarheid'. 

'Ik was aan het zingen – Be awake, think about Jesus, be awake – en ineens, pats, gebeurde het! Alle angsten en depressies spoelden van me af.'

Grote dank voor het luisteren en op naar seizoen 4!

Dankzij 'Zillion' en 'D'Ardennen' is Robin Pront een van de meest gevierde regisseurs van ons land. Maar bijna was hij – de horror – filmjournalist geworden. In zijn derde bachelor stond hij op het punt om zijn filmstudies stop te zetten, hoe verzot hij ook was op het werk van Martin Scorsese en Quentin Tarantino. Tot hij besliste om de kortfilm 'Plan B' te maken, zonder toegevingen deze keer. Hij zou dicht bij zichzelf en zijn leefwereld blijven, of hij zou ermee kappen. Dus koos hij voluit voor voetbal en geweld. 

En het werkte: 'Plan B' werd bejubeld en Pronts naam was gevestigd. 

'Ik paste totaal niet op die filmschool en dat, besefte ik ineens, was net mijn kracht.'

And now for something completely different. Wijn! Met topsommelier Trésor Vets, die zijn strepen verdiende in het Antwerpse sterrenrestaurant The Jane, hebben we het over de fles die zijn leven veranderde. Hij rook eraan, proefde eens en nog voor de eerste slok goed en wel verteerd was, wist hij welk pad hij zou bewandelen. 

'Het was zo intens, ineens werd alles duidelijk.' 

Voor de liefhebbers, het was een fles Le Pergole Torte van Montevertine, uit Chianti. Een ideale aflevering voor deze vakantietijd, vonden wij. Schol!

Op de koffie mogen bij Guido Belcanto diep in de bossen van Wechelderzande: alleen al daarom zou je een podcast beginnen. De koning van de smartlap ontving ons met open armen en prachtige verhalen over hoe het allemaal begon.

'Opeens wist ik waarom ik op de wereld ben. Ik wist wat me te doen stond in het leven, ik had mijn taak gevonden.'

Beluister nu ons gesprek met Guido Belcanto, over vuile pisbakken, versleten dingen en witte rozen.

In de derde aflevering van seizoen 3 laten we maar wat graag Fatinha Ramos aan het woord. De Portugese kunstenares woont al jaren in Antwerpen en werkte al samen met onder meer The New York Times, Google, het MoMa in New York en Centre Pompidou in Parijs. En nu dus ook met ons. 

Fatinha werd geboren met glazen botten. Toen een verpleger van het ziekenhuis waar ze haar halve kindertijd doorbracht haar een strip van Wolverine toestopte, veranderde voor de jonge Fatinha alles. 'Ik herkende mij in die speciale wezens.'

Drie jaar geleden brak ze na een val onder de douche haar nek. Urenlang wachtte ze op hulp, en ook toen beleefde ze een moment of clarity.

Niemand deed meer moeite om in onze podcast te komen dan Li An Phoa. Bijna 300 kilometer wandelde ze, van bij de bron van de Schelde in Noord-Frankrijk tot aan onze tafel vol koffie en muffins in Borgerhout.

Het is nu eenmaal wat de Nederlandse doet: ze wandelt langs rivieren. Langs de Donau, de Maas en dus ook de Schelde. Onderweg praat ze met passanten, burgemeesters, schoolkinderen en bedrijven, om aandacht te vragen voor een betere waterkwaliteit.

Alles begon met een slok water tijdens een kanotocht op de Rupert, een toen nog ongerepte rivier in Quebec, Canada.

'O ja, dacht ik, dit is dus wat al onze voorouders deden? Waarom heb ik daar niet eerder over nagedacht?'

Een gesprek over verbeeldingskracht, de kolonisatie van de natuur en het koesteren van hoop.

Volgende week: kunstenares Fatinha Ramos.

Lang genoeg gewacht, hier is seizoen 3! Starten doen we met de presentatrice van 'De Droomfabriek' en 'Gloria Mundi', een van de leading ladies van de VRT, ook al is ze Ketnet nog maar pas ontgroeid: Gloria Monserez.

“Mijn moment of clarity heeft me heel veel goeds gebracht”, zegt ze in de eerste aflevering van ons nieuwe seizoen. “Maar er is nog altijd een sluipende angst van 'ben ik hier niet de grootste fout ooit aan het maken?'”

Luister nu mee naar ons gesprek met Gloria. Over de zin en onzin van sociale media, het kijken naar jezelf en de blik van de ander, controledwang en eetproblemen, het geluid van de inbelverbinding en de magie van tekenen.

“Ik heb de ander niet meer nodig om vervuld te worden.”

'Ik ben nerveus', zei onze gast bij de start van het gesprek. Gelukkig vielen de zenuwen snel weg en konden we samen een mooie vlucht maken. 'Het gaat over liefdevol en oordeelloos kijken naar de ander.'

De zesde en laatste aflevering van dit seizoen is een heel bijzondere. Ze is niet alleen een pak langer dan alle voorgaande, het was voor onze gast ook het allereerste interview in bijna zeven jaar. Ooit was ze een Bekende Nederlander en gaf ze aan de lopende band interviews, nu werkt ze in de schaduw en luistert ze liever dan ze zelf praat.

Maak kennis met Eva Duijvestein: van gevierd actrice naar therapeut en begeleider van familieopstellingen.

Grote dank alweer voor het luisteren en tot snel voor ons derde seizoen. En laat ons zeker weten wie jullie zelf graag eens in A Moment of Clarity zouden horen.

“Ik heb een missie te vervullen, besefte ik toen voor het eerst.”

En zo zijn we alweer bij de voorlaatste aflevering van ons tweede seizoen aangekomen. Onze gast vandaag is Khalid Benhaddou. Imam in Gent, schrijver, opiniemaker, eigentijdse stem in de Vlaamse moslimwereld.

Khalid kwam praten over zijn bijzondere parcours als tiener en adolescent, van kindsterretje dat de hele Koran uit het hoofd kende tot charismatische en rationele voorganger. “Ik merkte heel snel dat mijn woorden ertoe deden”, zei hij. “En dus ook gevaarlijk konden zijn.” 

Over die kracht van woorden, maar ook over het belang van brugfiguren en van de juiste kledij op het juiste moment hebben we het in deze aflevering. Zelfs over de visie van de islam op – jawel – suikerwafels.En kende u de uitdrukking: “Honden blaffen wel, maar de karavaan blijft voortgaan” al?

'Ik wist meteen: dit is de juiste keer.'

'Ik heb een liederlijk bestaan geleefd', zegt Otto-Jan Ham. 'Ik ben altijd gulzig geweest, ik heb geen natuurlijke rem in mij.'

Tot hij na een doorzopen zondagavond – eerst voetbal kijken, dan de Brusselse kroegen in – wakker werd en zijn twee jonge dochters aan zijn bed zag staan.

'Het was zeer helder en ik heb er nooit aan getwijfeld: ik zou stoppen met drinken.'

Aflevering 4 van ons tweede seizoen staat nu online. Dichter bij onze titel zijn we in deze podcastreeks nog niet gekomen. Schol!