Haziranın ortasında, güneş batmıyor gibi…

Ama bir şey eksik.

Biraz uykusuzluk, biraz iç sıkıntısı, biraz da

Kalabalığın ortasında büyüyen yalnızlık.

Bugünkü bölümde;

İstasyonlardan, beklenen trenlerden,

Bir elin parmaklarını geçmeyen mutluluklardan söz ediyoruz.

Cemal Süreya’nın ağustosuna,

Nazım’ın yaşayamayanlarına uğruyoruz.

Yani koca bir takvimi açıyoruz önünüze.

Hesap yapmadan.

Toplamadan.

Sadece çarpılarak.